قراردادی ننگین تر از « ترکمانچای»! نوشتاری از بانو محترم مومنی...

عهدنامه ترکمانچای پیمان نامه منفوری بود؛ که در زمان فتحعلی شاه قاجار با روسیه تزاری بسته شد. این ننگ بزرگ تاریخی،...

تاثیر انتخابات آمریکا، بر روند میانجیگری پرزیدنت ترامپ، در عادی سازی...

عواملی که « معلول » ایجاد صلح و آشتی میان اسرائیل و بعضی از کشورهای عربی مسلمان نشین در جهان امروز را...

آغاز شدن یک سری دیگر از جنگ های صلیبی از نظر...

در طول تاریخ دو هزار و بیست ساله کنونی در این جهان بزرگ، غیر از جنگ های جهانخوارانه و قدرت پرستانه معمولی،...

نهم آبان خجسته زادروز اعلاحضرت رضاشاه دوم پهلوی سوم شهریار عزیزمان،...

ایشان تنها مرجع امید مردم میهن پرست ایران اهورائی، و دوستداران و طرفداران حکومت ایرانساز پادشاهی پهلوی هستند. امیدواریم که به زودی...

چهارم آبان زادروز اعلاحضرت محمدرضا شاه پهلوی بر دوستداران آن پادشاه...

اعلاحضرت محمدرضا شاه پهلوی در تاریخ چهارم آبان سال ۱۲۹۸ خورشیدی به دنیا آمد؛ و در پنجم ماه مرداد سال ۱۳۵۹خورشیدی در...

چرا هفتم آبان را روز « کوروش بزرگ » نامیده اند؟!...

در تاریخ پر نشیب و فراز ایرانزمین، روزهای برجسته فراوانی وجود دارند؛ که هر یک بیانگر رویداد ویژه ای در کهندیار باستانی ما می باشند. یکی از آنها « هفتم آبانماه » است؛ که بعضی ها آن را به اشتباه زادروز آن شهریار نامدار و پر آوازه ایرانی می دانند. در حالی که چنین نیست، و هفتم آبان از باب آن گرامی داشته می شود؛ کهدر این روز تاریخی، یکی از پر شکوه ترین کنش های انسانی و شاهواره ای آن مرد بی نظیر، اصالت ایرانی وی را به تمام جهانیان نشان داد! کوروش بزرگ مشهور به « کوروش کبیر » نابغه ای بی بدیل، انسانی والا منش و صلح طلب و نیکو اندیش بوده است. کوروش، بنیانگزار فرهنگ دوستی و بخشایش، در میان فرمانروایان زمان خویش(حتی در این زمان نیز) بوده است. کسی که خلاف و برعکس کنش های بسیاری از پادشاهان تاریخ در همه زمان ها، در اوج قدرتزیادی که داشت. معنای راستین « حقوق بشر » را به جهانیان آموخت. کوروش کبیر، قلب تپنده ی یک ملتی بود؛ که در زمان خود و دیگر زمان ها نیز نظیر نداشت؛ و مردم از این قلب تپنده الهام می گرفتند! کوروش پادشاهی عادل بود، که هر ملتی را در اعتقادات و مذاهب و دیگر موارد مخصوص به خودشان آزاد گذاشته بود؛ و این کنش جوانمردانه اش باعث گشت؛ که نام کوروش در تاریخ همه ی ملت های دنیا برجای بماند! روز کوروش که بدون تردید رسمی و ملی است. در گرامیداشت کوروش بزرگ، بنیانگذار و نخستین پادشاه شاهنشاهی هخامنشی در ایران بوده و هست و خواهد بود. بر اساس رویدادنامه « بنود»(از رویدادنامه های بابلی است)؛ که به بیان رویدادهای دوره ی فرمانروائی « بنونایید » آخرین شاه بابل(بابل به کسر ب دوم، نه به ضم ب دوم، که نام شهری در استان زرخیز مازندران است.) ، و پس از آن کوروش بزرگ  پادشاه هخامنشی، که سالیان سال بر آن دیار فرمانروائی  داشت. بر اساس گاهشماریبابلی می پردازد. هفتم آبان، سالروز ورود کوروش بزرگ به شهر بابل است. متاسفانه روز کوروش در هیچ تقویم رسمی ثبت نشده است. با این حال، گروه های مختلفی از مردم ایران خواهان ثبت این روز در تقویم ملی ایران بوده و هستند! در چنین روز پر شکوهی، کوروش کبیر پس از  گشودن دروازه ی شهر بابل، به آن شهر بزرگ و با شکوه و بسیار کهن وارد شد. مردم بابل گمان می کردند؛ که اکنون با چپاول و کشتار و دست درازی به جان و دارایی و زنان شان رو به رو خواهند شد؛ و سپس فرمانروائی زورگو و ستمگر  بر آنان شهریاری خواهد نمود. ولی کوروشبزرگ و سربازاننش، نه تنها چنین نکردند. بلکه کوروش فرمان آزادی و برابری در آنجا را صادر نمود. فرمانی که در سال ۱۹۷۱میلادی، از سوی « سازمان ملل متحد » نخستین (منشور) آزادی مردم در جهان شناخته شد!

عمق فاجعه جمهوری اسلامی، اختلاف دیدگاه رهبر و رئیس جمهور در…!...

در بررسی واکنش های سران بی خرد جمهوری اشغالگر اسلامی، نسبت به سخنان و اولتیماتوم دادن های اخیر دولتمردان آمریکائی، به کنش...

رفتار شناسی دیکتاتوری خامنه ای، در سراشیبی سقوط حتمی رژیم آخوندی!...

در برگزاری مراسم تشییع پیکر استاد محمدرضا شجریان به سوی آرامگاه ابدی ایشان، و حمل نمودن جنازه ی منفور سردار قاتل و...

من و امام موسی صدر، بخش پنجم؛ سرنوشت موسی صدراز محمد...

در بخش‌هایِ پیشین خواندید: اواخر سال ۱۳۳۸ موسی صدر به پیشنهاد برادر بزرگ خود، آقا رضا صدر به سپهبد تیمور بختیار، نخستین...

آخوندهای حاکم، درون شعله های کابوس سرنگونی رژیم شان خواهند سوخت!...

همچنان که به دنیا آمدن همه آدم ها تا حدود زیادی شبیه یکدیگر است. اما از دنیا رفتن شان، تفاوت های بسیاری با همدیگر دارند. به همین نسبت، برپائی رژیم های توتالیته و جنایتکار در جهان نیز، همواره یا با کودتای داخلی علیه حکومت قبلی شکل می گیرند؛ و آن را از حیطه ی انتفاع ساقط می نمایند؛ و یا به دلیل ضعف های مدیریتی، وعدم موفقیت آنها در جنگ های داخلی با مخالفان خویش درون مملکت، و یا با یورش دشمنان خارجی شان، از آنان شکست می خورند و از دور حاکمیت خویش ساقط می گردند! البته شکل نخست (برپائی مخالفان داخلی، جهت خیزش برای براندازی یک حاکمیت استبدادی جنایت پیشه و دزد و شیاد و فاسد)، بیش از نوع دوم آن(شکست خوردن شان در جنگ با دشمن خارجی ایشان ) متداول است؛ و نتیجه حتمی تری را به بار می آورد! اما اگر این رژیم توتالیته و خودکامه، متعلق به سران زیاده طلب حاکمیت مستبد و دیکتاتور و جنایتکار رژیم آخوندی در ایران کنونی باشد؟ هر دو شکل مورد نظر، در شرایط خاصی کاربرد عملی می یابند و فعال می شوند. چرا که هم مخالفان داخلی شان حدود سه چهارم ملت آن دیار آخوندزده می باشند؛ و هم مخالفان خارجی ایشان، کهاکنون دشمنان شماره یک جمهوری پلید اسلامی شده اند. به دلائل گوناگون به ویژه نقض دائمی حقوق بشر در ایران، و نیز روش های تروریست پروری ایشان در خارج از مرزهای دیار زیر سلطه خویش، مخصوصا درون منطقه خاورمیانه، دیگر حکومت های جهان را وا می دارد. تا به خاطر محدود ساختن دست اندرکاران جمهوریملاها درون ایران، و بستن راه های هرگونه ارتباطی با ایشان، حتی از ابراز صریح دشمنی شان با حاکمیت ددمنش اسلامی نیز هیچگونه ابائی نداشته باشند؛ و آن را به آشکارا مطرح می کنند! و این به آن معناست، که سردمداران زیاده طلب جمهوری پلید آخوندی، به دلیل اشتباهات مکرر خویش، و نقض کامل حقوق بشر در مورد ملت دربند ایران، و عدم پایمردی شان در ارتباط با پذیرش قوانین بین المللی، و دخالت های تروریست پرورانه شان در امور برخی از ممالک درون منطقه خاور میانه، و حتی شاخ و شانه کشیدن هایبی موردشان، علیه بعضی از قدرت های بزرگ دنیا به خصوص ایالات متحده آمریکا، به طور کامل از هر دو سو در بیم و هراس آشکاری به سر می برند؛ و مخصوصا در این برهه زمانی، چنان دچار عدم بی ثباتی شرایط سیاسی خود شده اند؛ که ایشان را درون کوره ای از شعله های یک کابوس آشکار نشانده است! در رابطه با پیشگیری نمودن از هرگونه شورش داخلی توسط مردم به جان آمده ایران، دست به اقداماتی می زنند؛ که دست و پای خودشان را بیش از پیش، درون وحشت سرنگونی حتمی خویش می بندند؛ و از خوف واکنش های دولتمردان سایر ممالک گیتی، علیه عملیات تروریستی خودشان در بیشتر مناطق جهان به ویژه درون خاورمیانهو به خصوص در میان کشورهای همسایه با ایران، چنان در رعب و وحشت فرو رفته اند؛ که مرتکب اشتباهات بیشتری شده و می شوند؛ و با دانستن این واقعیت، که بازتاب کنش های بری از منطق و برخاسته از بی عدالتی های شان علیه مردم ایران، و پرداختن به کجروی های بین المللی علیه منافع سایر ممالک جهان، خویشتن را دچارچنان دلهره های حتمی نموده اند؛ که نبض خطاهای مکررشان در آنچه که می کنند را نیز از دست داده اند! از بازتاب آنچه که بر سر مردم ایران می آورند؛ و از نتیجه آنچه که در مورد عملکردهای نابخردانه شان در سراسر جهان، بر خودشان هم ثابت گشته، که این حاکمیت ننگین و ضد بشری، به زودی زوال می پذیرد و به نیستی حتمی خود می رسد. به همین خاطر جهت نجات دادن حکومت جنایت پیشه شان، و رساندن کشتی به گل نشستهجمهوری پلیدشان به ساحل نجات و پیروزی، دمادم بر ننگ های کرداری خویش می افزایند؛ و دامان ناپاک شان را بیش از پیش آلوده می گردانند!