کانون قضات آلمان از نسرین ستوده وکیل و فعال حقوق بشر ایرانی با اعطای جایزه حقوق بشر تقدیر می‌کند. مدیران این کانون گفتند این جایزه را به واسطه تعهد شجاعانه و خستگی‌ناپذیر ستوده به حقوق بشر و حاكمیت قانون اعطا می‌کنند.

باربارا استوكینگر و یوآخیم لوبلینگ‌هوف مدیران کانون قضات آلمان روز چهارشنبه ۱۲ شهریور (۲ اوت) اعلام کردند که جایزه حقوق بشر امسال انجمن قضات آلمان را به خانم نسرین ستوده وکیل و مدافع حقوق بشر ایرانی اعطا می‌کنند. آنها گفتند: «ستوده به واسطه تعهد شجاعانه و خستگی‌ناپذیر خود به حقوق بشر و حاكمیت قانون به یک سمبل مدافع حقوق مدنی ایران تبدیل شده است.»

 استوكینگر و لوبلینگ‌هوف اعلام كردند كه این جایزه برای ارج نهادن به فعالیت‌های ستوده در ایران و توجه به سرنوشت او اعطا می‌شود.

مدیران کانون قضات آلمان تاکید کردند که ستوده اکنون در زندان اعتصاب غذا کرده است و در چنین وضعیتی به گسترده‌ترین پشتیبانی بین‌المللی نیاز دارد.

خانم ستوده در اعتراض به شرایط غیرمنصفانه و غیرعادلانه زندانیان به رغم گسترش ویروس کرونا، در زندان اوین دست به اعتصاب غذا زده است.

در روزهای اخیر هزاران نفر در شبکه‌های اجتماعی آزادی نسرین ستوده را خواستار شدند. سازمان مدافعان حقوق بشر پشتیبانی خود را از چنین اقداماتی ابراز کرده است.

نسرین ستوده که پس از طرح اتهاماتی از جمله “اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی” و “نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی” در مجموع به ۳۳ سال حبس و ۱۴۸ ضربه شلاق محکوم شد، از خرداد سال ۹۷ پشت میله‌های زندان است. بر اساس قانون مجازات اسلامی، ۱۲ سال از حکم زندان خانم ستوده قابل اجراست.

جایزه حقوق بشر کانون قضات آلمان به شخصیت‌ها یا نهادهایی از دادگستری، دادستانی یا وکلا اعطا می‌شود که سختی‌های زندگی، سلامتی و آزادی‌های شخصی خود را برای حفظ و اجرای حاکمیت قانون به جان می‌خرند.

دویچه وله نوشت؛ جایزه کانون قضات آلمان برای نخستین بار در سال ۱۹۹۱ اهدا شد. آخرین بار نیز این جایزه به نگوین وان دای، وکیل مدافع حقوق بشر ویتنامی در سال ۲۰۱۷ اهدا شد.

مقاله قبلیدانشمندان: بدن مبتلایان ۴ ماه پس از بهبود همچنان پادتن کرونا دارد
مقاله بعدیتشریح شرایط بازگشایی مدارس
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.