بحث و جدال داغ دو زن مسلمان سوئدی با دو دیدگاه متضاد درباره ممنوعیت روسری در مدارس سوئد در این کشور خبر ساز شده است.

در بخشی از این مجادله تلویزیونی لوبنا سینسکر گورانسون، سیاستمدار محلی که از ممنوعیت پوشیدن روسری در مدارس دولتی دفاع می کرد با دفاع از این ممنوعیت گفت که او از دیدن دختران کوچک با روسری بیزار است.

در واکنش به این سخنان نوئل عیساوی، معلم مسلمان سوئدی مدرسه‌ای در شهر اسکوروپ به زن سیاستمدار مسلمان می گوید که کسانی که با حجاب مشکل دارند می توانند کشور را ترک کنند.

شهر اسکوروپ سوئد قانون ممنوعیت حجاب دختران دانش آموز را در ماه دسامبر تصویب کرد، تصمیمی که بسیاری از معلمان را عصبانی کرده است.

هر دو طرف این مباحثه مسلمان و از خانواده مهاجر به سوئد هستند با این حال به دو طیف کاملا مخالف در ارتباط با موضوع حجاب در سوئد تعلق دارند.

گورانسون در این مباحثه گفت که مردم نمی توانند انتظار داشته باشند که به کشوری سکولار و برابر بیانید اما بخواهند ارزشهای «قرون وسطایی» را حفظ کنند. او استدلال می کرد که حجاب ابزاری برای سرکوب و الصاق جاذبه جنسی به دختران کوچک است و نه نمادی از پاکی و خوبی آنچنان که عیساوی استدلال می کرد.

مباحثه تلویزیونی این دو زن مسلمان بعنوان نماد دو طیف مخالف در سوئد، بخشی از مباحثه بزرگتری است که در حال حاضر در جامعه سوئد توجه‌ها را به خود جلب کرده است.

در میان بخشی از مردم سوئد این احساس قوی وجود دارد که مهاجرانی که تازه وارد سوئد می شوند از جمله مسلمانانی که خواستار حفظ حجاب یا دیگر ارزشهای فرهنگی‌شان هستند قصد ادغام فرهنگی در جامعه سوئد را ندارند و ترجیح می دهند خود را از جامعه سوئد جدا کنند تا اینکه آداب و رسوم این جامعه را بپذیرند.

ممنوعیت روسری در مدارس شهر اسکوروپ سوئد از طرف حزب راستگرای افراطی و ضد مهاجرت «دموکرات‌های سوئد» مورد حمایت قرار گرفته است که در چند سال گذشته محبوبیتش به سرعت افزایش پیدا کرده است.

یورونیوز گزارش داد؛ لارس نیستروم، عضو شورای شهر اسکوروپ از حزب «دموکراتهای سوئد» در ارتباط با این موضوع گفته است: «اگر فکر می کنید که پوشیدن روسری خیلی مهم است، می توانید به عربستان سعودی یا ایران بروید. پلیس خوشحال می شود در صورتی که روسری تان بیافتد با شما برخورد فیزیکی کند.»

مقاله قبلیسفر به این منطقه آزاد در نوروز ۹۹ ممنوع شد
مقاله بعدی« روز جهانی زن » ! بقلم بانو محترم مومنی روحی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.