نمایندگان هر دو حزب ایالات متحده درباره دستیابی به توافق جدید با جمهوری اسلامی تردید دارند.

یک‌شنبه 29 خرداد، دولت جو بایدن یک پیشنهاد روی میز گذاشته است اما جمهوری اسلامی تمایل کمی به بازبرقراری توافق هسته‌ای موسوم به «برجام»،‌ نشان می‌دهد.

دونالد ترامپ، رئیس جمهوری پیشین ایالات متحده، به طور یکجانبه آمریکا را از توافق سال 2015 خارج کرد و مذاکرات احیای برجام در دولت بایدن از سر گرفته شد. این مذاکرات در چهار ماه گذشته هیچگونه پیشرفتی نداشته است.

اینکه جمهوری اسلامی به پذیرفتن پیشنهاد روی میز دولت بایدن و متحدان اروپایی‌ خود تمایلی ندارد به این معنی است که یکی از اولویت‌های سیاست خارجی دولت بایدن در وضعیتی «بلاتکلیف» است.

باب منندز، رئیس کمیته روابط خارجی سنای آمریکا به هیل گفته است: «نسبت به اینکه توافقی در کار باشد خوش‌بین نیستم. دولت گمان می‌کند به لحاظ استراتژیک نگهداشتن پیشنهاد روی میز منطقی است، اما من مسیر رو به جلویی نمی‌بینم.»

به گفته منندز، پذیرش توافق جدید یک «اجماع قاطع» در ساختار سیاسی جمهوری اسلامی است که احیای توافق را دشوار می‌کند.

به باور منندز در داخل ایران اختلاف‌نظر وجود دارد و هیچ مسیر رو به جلوی روشنی وجود ندارد.

سناتور بن کاردین، یکی از اعضای ارشد کمیته روابط خارجی نیز گفت: «حدس من این است که در این مرحله روشن نیست که جمهوری اسلامی خواهان توافق است یا خیر. در داخل ایران نوعی اختلاف‌نظر وجود دارد. ایالات متحده پیشنهاد خودش را ارائه کرده و توپ واقعا در زمین جمهوری اسلامی است.»

العربیه به نقل هیل نوشت، سناتورهایی که در جلسه توجیهی شورای روابط خارجی آمریکا در چهارشنبه هفته گذشته حضور داشتند، چشم‌انداز پیش‌ رو را «ترغیب‌کننده» نمی‌بینند.

برخی دیگر هم گفته‌اند که قرار بود مذاکرات تا پایان فوریه به نتیجه برسد و اگر توافقی حاصل نشد، مذاکرات متوقف شود.

گروهی دیگر بر این باورند که جمهوری اسلامی خواستار همکاری با غرب بر سر نظارت کامل بر برنامه‌های اتمی خود نیست.

مقاله قبلیاحیای توافق هسته‌ای به بازگشت کامل جمهوری اسلامی به تعهدات برجامی بستگی دارد
مقاله بعدیبرهم خوردن ثبات خاورمیانه با مماشات بایدن در قبال جمهوری اسلامی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.