خرابی کابل‌های بزرگ و قدیمی تلسکوپ رادیویی مشهور “آرسیبو”(Arecibo) در پورتوریکو آن را در خطر ریزش و فروپاشی کامل انداخته است.

کابل‌های غول پیکر و قدیمی که از یکی از بزرگترین تلسکوپ‌های رادیویی تک بشقاب در جهان پشتیبانی می‌کنند، به آرامی در پورتوریکو در حال خراب شدن هستند و رصدخانه ای را که به دلیل نقش اصلی خود در اکتشافات نجومی مشهور است، تا مرز سقوط پیش برده‌اند.

رصدخانه “آرسیبو” که بالای یک گودال در یک منطقه کوهستانی و سرسبز در پورتوریکو قرار دارد، دارای بشقابی به عرض ۳۰۵ متر است که در دو فیلم سینمایی “تماس” و “GoldenEye” از مجموعه فیلم های “جیمز باند” نیز به تصویر کشیده شده است.

از این بشقاب(دیش) و گنبد معلق بالای آن برای ردیابی سیارک‌هایی که به سمت زمین حرکت می‌کنند، استفاده شده و منجر به تحقیقاتی شده که موفق به دریافت جایزه نوبل شده‌اند و به دانشمندان کمک می‌کند تا بتوانند یک سیاره قابل سکونت را شناسایی کنند.

“اسکات رنسام” ستاره شناس رصدخانه امواج گرانشی نانوهرتز آمریکای شمالی که یک پروژه همکاری میان دانشمندان ایالات متحده و کانادا است، گفت: من به عنوان کسی که برای علم خود به “Arecibo” وابسته است، ترسیده‌ام. این تلسکوپ در حال حاضر وضعیت بسیار نگران کننده‌ای دارد و احتمال فروپاشی و ریزش فاجعه بار آن وجود دارد.

هفته گذشته یکی از اصلی‌ترین کابل‌های فولادی این تلسکوپ که قادر به تحمل ۵۴۴ تن وزن بود، در زیر تنها ۲۸۳ تن وزن پاره شد. این خرابی بعد از پاره شدن یک کابل کمکی در ماه اوت، باعث باز شدن دیواره بشقاب بازتابنده شد و به گنبد بالای آن آسیب زد.

مسئولان می‌گویند تعجب کرده‌اند، زیرا این سازه را در ماه اوت ارزیابی کرده‌اند و براساس بازرسی‌های قبلی معتقدند که این سازه می‌توانسته این تغییر وزن را تحمل کند. اما این اتفاق یک ضربه مهلک بر پیکره تلسکوپی است که بیش از ۲۵۰ دانشمند در سراسر جهان از آن استفاده می کنند. این مرکز همچنین یکی از اصلی‌ترین جاذبه‌های گردشگری پورتوریکو است که سالانه حدود ۹۰ هزار بازدید کننده را به خود جذب می کند.

تحقیقات دانشمندان از جمله پروژه‌ای که به دانشمندان در جستجوی کهکشان‌های اطراف کمک می‌کند، از ماه اوت تاکنون به حالت تعلیق درآمده است.

این تلسکوپ در دهه ۱۹۶۰ میلادی ساخته شده است و بودجه آن توسط وزارت دفاع آمریکا در تلاش برای توسعه دفاع موشکی ضد بالستیک تامین شده است و بیش از نیم قرن است که بلایای طبیعی از جمله طوفان و زمین لرزه را تحمل کرده است.

برخی از کابل‌های جدید قرار است ماه آینده به داد این تلسکوپ برسد، اما مقامات گفته‌اند که بودجه‌ای برای این تعمیرات توسط آژانس‌های فدرال در نظر گرفته نشده است. دانشمندان هشدار می‌دهند که زمان کمک به این تلسکوپ در حال اتمام است، چرا که در حال حاضر تعداد انگشت شماری از کابل‌ها از این سازه ۹۰۰ تنی پشتیبانی می‌کنند.

دانشگاه فلوریدای مرکزی که مدیریت این تاسیسات را بر عهده دارد، می‌گوید: هر یک از کابل‌های باقی مانده سازه اکنون وزن بیشتری را نسبت به گذشته تحمل می‌کنند و احتمال خرابی کابل‌های دیگر افزایش یافته است که احتمالاً منجر به فروپاشی کل سازه می‌شود.

به گزارش ایسنا و به نقل از ای پی، این دانشگاه خسارت این رصدخانه را بیش از ۱۲ میلیون دلار تخمین زده و از بنیاد ملی علوم که یک آژانس مستقل فدرال و صاحب این رصدخانه است، به دنبال پول است.

مقاله قبلیناهار در منزل آقای آملی لاریجانی مهمان بودم بازداشتم کردند
مقاله بعدیاسرائیل: سپاه قدس را در سوریه هدف قرار دادیم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.