اوما تورمن در فیلمی کمدی با عنوان «بریتانیایی‌ها می‌آیند» بازی می‌کند.

این فیلم درباره یک زوج عجیب و غریب بریتانیایی است که به لس‌آنجلس پرواز می‌کنند‌ و طرحی برای دزدی جواهرات دارند.

در این فیلم کریستین چنووت نیز بازی می‌کند و جیمز اوکلی کارگردانی آن را برعهده دارد. او کارگردانی فیلم‌های دیگری از جمله «شیطان تو می‌دانی» با بازی رزاموند پایک و جنیفر لارنس را در کارنامه دارد. او قرار است در ماه جولای (تیر) فیلمبرداری این فیلم را شروع کند. فیلمنامه این فیلم با همکاری اوکلی و آلکس میکلیدس نوشته شده است.

فروش حقوق پخش بین‌المللی این فیلم در جشنواره کن شروع شده است.

در این فیلم اوما تورمن در نقش هریت بازی می‌کند. او با همسرش پیتر فاکس به لس آنجلس سفر می‌کند تا مجبور نباشند بدهی بزرگشان را که در یک بازی ناکام پوکر به یک گانگستر خیلی بدنام بالا آورده‌اند، بپردازند. با فشار این گانگستر، این زوج مجبور می‌شوند این پول را با سرقت یک جواهر به دست بیاورند.

بارنوم که اختیار فروش حقوق فیلم را در دست دارد از تورمن به عنوان یک بازیگر فوق‌العاده یاد کرد که امتحانش را در همه ژانرها پس داده و توانایی‌های کمدی عالی دارد و فیلمنامه فیلم را نیز عالی و سرگرم کننده خواند.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، تورمن سال پیش به مناسبت بیستمین سالگرد فیلم «پالپ فیکشن» یا «قصه‌های عامه پسند» کوئنتین تارانتینو در کن حضور داشت. او آخرین بار در فیلم لارنس فون تریه «نیمفومانیاک- ۱» دیده شده بود. او به تازگی در فیلم «آدام جونز» در برابر بردلی کوپر بازی کرده و در یک مینی سریال تلویزیونی با عنوان «ضربه» نیز جلوی دوربین رفته است.

مقاله قبلیادای دین جشنواره کن به خانواده روسلینی و برگمن
مقاله بعدیرادیوی صدای آمریکا پس از ۳۶ سال به کار خود پایان می دهد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.