اعزام«سراج الدین میردامادی» به بیمارستان برای عمل جراحی به رغم موافقت دادیار ناظر زندان به دلیل تعطیلات روز چهارشنبه ۲۲ بهمن به تعویق افتاد.

به گزارش سحام، «صدرا میردامادی» برادراین روزنامه‌نگار زندانی با اعلام این خبر افزوده است که: «امروز(یکشنبه) سراج از اوین تماس گرفت و گفت دکتر زندان برای خارج کردن ترکش نزدیک گردن تشخیص داده که باید حتما به بیمارستان اعزام و عمل جراحی شود.گویا دستوراعزام توسط دکتر و بهداری اوین صادر شده، ولی با وصف تعطیلی چهارشنبه ۲۲ بهمن و تائید خدابخشی دادیار ناظر زندان کار به هفته آینده موکول خواهد شد.»

گفتنی‌است سراج الدین میردامادی، روزنامه نگار و فعال سیاسی اصلاح طلب طی حکمی که به او روز یکشنبه پنجم مردادماه ابلاغ شد، به شش سال حبس تعزیری محکوم شد.

این روزنامه نگار اصلاح طلب به اتهام تبلیغ علیه نظام به یک‌سال و به اتهام اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت ملی از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست صلواتی به پنج سال حبس محکوم شده است.

وی در روز ۲۰ اردبیهشت ماه به دنبال احضاریه ای که دریافت کرده بود به دادسرای اوین مراجعه کرد که در همان‌جا بازداشت و به زندان اوین منتقل شد.

مقاله قبلیاز آنچه که رنج می بریم!
مقاله بعدیشورش ۱۳۵۷ در آئینه مطبوعات؛ دوشنبه ۲۵ دی ماه ۱۳۵۷ـ اختصاصی خبرنامه ملّی ایرانیان
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.