شهرت مورفی با بازی در فیلم «اوپنهایمر» در نقش جی رابرت اوپنهایمر پدر بمب اتمی، به طور قابل توجهی افزایش یافته است و پیش‌بینی می‌شود که یکشنبه شب جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را برای بازی‌اش دریافت کند. وی جوایز بفتا، گلدن گلوب وانجمن بازیگرانسال را برای این نقش کسب کرده است.

ورایتی اینچنین بیان کرد؛ پیرس برازنان، بازیگر سابق «جیمز باند» انتخاب خود را برای بازیگر بعدی نقش جاسوس نمادین سینما انتخاب کرد: کیلین مورفی.

در مراسم اهدای جوایز اسکار وایلد که پنجشنبه شب در لس‌آنجلس برگزار شد، بی‌بی‌سی از برازنان درباره این که کدام بازیگر باید پس از کنار رفتن دنیل کریگ از نقش جیمز باند، نقش باند جدید را بازی کند، سوال کرد و برازنان در پاسخ به هموطن ایرلندی خود که در مراسم تجلیل از استعدادهای ایرلندی حضور داشت، گفت: کیلین در نقش جیمز باند در سرویس مخفی اعلیحضرت کار فوق‌العاده‌ای انجام خواهد داد.

کیلین مورفی بازیگر ایرلندی است. او حرفهٔ خود را به عنوان خواننده، گیتاریست و ترانه‌نویس یک گروه موسیقی راک آغاز کرد. سپس در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ موسیقی را کنار گذاشت و به بازی در تئاتر و فیلم‌های کوتاه و مستقل روی آورد. از نخستین نقش‌های سینمایی قابل توجه او می‌توان به ۲۸ روز بعد (۲۰۰۲)، وقفه (۲۰۰۳) و چشم قرمز (۲۰۰۵) اشاره کرد. وی برای بازی در نقش یک زن ترنس در فیلم کمدی درام صبحانه در پلوتون (۲۰۰۵) نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شد.

برازنان از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۲ نقش باند را بازی کرد و با ۴ فیلم «چشم طلایی»، «فردا هرگز نمی‌میرد»، «دنیا کافی نیست» و «یک روز دیگر بمیر» در نقش جاسوس مشهور روی پرده رفت. او سپس جای خود را به دنیل کریگ سپرد که در نقش این شخصیت معمایی در ۵ فیلم از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۲۱ بازی کرد.

مقاله قبلیسرنگونی  19 پهپاد حوثی‌ها در منطقه دریای سرخ 
مقاله بعدیبازداشت دادستان سابق مشهد و مدیر کل دادگستری استان خراسان
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.