باستان‌شناسان با کاوش در یک گورستان کهن در شمال یونان دو مجسمه بدو نسر ابوالهول را از درون یک گور بزرگ کشف کردند.

دو مجسمه ابوالهول بدون سر به ارتفاع تقریبی 1.5 متر در یک گورستان باستانی پهناور در شمال یونان توسط باستان‌شناسان کشف شد که وزن هر یک از مجسمه‌ها حدود 1.5 تن است.

این مجسمه‌ها که با احتساب سر از بین رفته ارتفاعی نزدیک به دو متر داشته‌اند، در حالی در بزرگترین گورستان کشف شده در یونان پیدا شده‌اند که به احتمال فراوان برای محافظت از اجساد دفن شده بودند.

قدمت این قبر به 300 تا 325 سال قبل از میلاد مسیح بازمی‌گردد که همزمان با اواخر دوران حکومت اسکندر مقدونی است و در شهر باستانی آمفی پلیس در 65 مایلی شهر تسالونیکی – دومین شهر بزرگ یونان – واقع شده است.

شهر آمفی پلیس در سال 357 قبل از میلاد توسط فیلیپ دوم مقدونیه پدر اسکندر فتح شد و در واقع همان شهری است که رکسانا و اسکندر چهارم، زن و فرزند اسکندر مقدونی کشته شدند.

باستان شناسان دو مجسمه ابوالهول بدون سر را در ورودی قبری کشف کردند که به این گور کهن منتهی می‌شد.

بیانیه منتشر شده از سوی وزیر فرهنگ یونان علاوه‌بر اشاره به کشف این دو مجسمه ابوالهول بزرگ در این گور قدیمی، از کشف یک مجسمه شیر مرمری به ارتفاع 4.8 متری نیز در این منطقه خبر داده است و ظاهرا مجسمه‌های یافت شده در این گورستان هر دو در یک کارگاه ساخته شده‌اند.

به گزارش ایسنا؛ «دروثی کینگ»، باستان‌شناس یونانی در وبلاگ خود درباره این کشفیات نوشت: مجسمه‌های ابولهول نشسته بر خلاف مجسمه‌های ابولهول دراز کشیده در هنر یونانی غیرمعمول است و بیشتر مربوط به هنر پارسی می‌شود.

مقاله قبلیفرمانده یگان ویژه خبر از راه اندازی واحد ضداغتشاش زنان در تهران داد!
مقاله بعدی«جنیفر لاورنس» مقابل دوربین «تارانتینو» می‌رود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.