در پی کشته و زخمی شدن تعدادی از نیروهای نظامی ایران در مرز استان بلوچستان با پاکستان و به گروگان گرفته شدن عده ای دیگر، فرماندهان نظامی ایران مسئولیت این رویداد نظامی را به گردن دولت و کشورهای خارجی انداختند.

به گزارش فارس، سردار اسماعیل احمدی مقدم، فرمانده نیروی انتظامی روز یکشنبه در جمع خبرنگاران گفت: “گلایه ما این است که چرا دولت هزینه در مرز را سرمایه گذاری بدون منفعت میداند.”

احمدی مقدم در ادامه از دولت خواست تا: “پول یک هفته واردات گازوئیل را به ما بدهید تا مرزهای کشور را مسدود کنیم.”

او گفت که مدتهاست این خواسته خود را با دولت قبلی و فعلی مطرح کرده، و وزیر نفت قبلی ایران به او قول انجام آنرا داده بود، ولی نتوانسته به قولهای خود عمل کند.

در همین ارتباط سردار حسین ذوالفقاری، فرمانده مرزبانی ایران هم روز یکشنبه در گفتگو با خبرنگاران گفت: “سه کشور از داخل منطقه و خارج منطقه” تجهیزات فنی در اختیار به گفته او گروهکهای تروریستی قرار میدهند. او گفت که اگر پشتیبانی کشورهای دیگر نبود، آنها توان حمله به مرزبانان را نداشتند.

ذوالفقاری گفت: “که این حمله در شرایط کاملا نابرابری رخ داده”، اما جزئیات بیشتری در باره تعداد نیروهای دو طرف در این درگیری و نوع تجهیزات نظامی بکار رفته در اختیار خبرنگاران قرار نداد.

مقاله قبلیاسرائیل: توقف غنی سازی ۲۰درصدی اورانیوم در ایران مشکل ما را حل نمی کند
مقاله بعدینامه کامران رحیمیان، زندانی دربند به وزیر علوم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.