جمعی از زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج ( رجایی شهر ) در نامه ای به نهادهای مدافع حقوق بشری و مردم ایران نسبت به خطر جدی که جان زندانیان سیاسی بیمار را تهدید می کند هشدار داده و از آنها خواستار اقدامات عاجل شده اند .

این نامه جهت ارسال به نهادهای حقوق بشری بین المللی و اطلاع مردم ایران در اختیار رسانه ها قرار داده شده است .

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران؛ متن نامه به قرار زیر است؛

جان زندانیان بیمار در زندان رجایی شهر در خطر است در شرایطی که زندانیان از نقض ابتدایی ترین حقوق قانونی محروم و در بدترین شرایط قرار دارند و ازتلفن با خانواده و ملاقات حضوری،مرخصی استعلاجی ، هواخوری ، فضای زیست نامناسب و بهداشت و درمان و تغذیه لازم محرومند .

در چنین اوضاعی سالن ۱۲ بند ۴ زندانیان سیاسی رجایی شهر با وجود ۹۵ زندانی و ۲۵ بیمار شدید و صعب العلاج می باشند که ۲ روز متوالی آقای عارف پیشه ور یکی از این زندانیان بدحال به علت عدم رسیدگی و درمان و اعزام به بیمارستان برای چندمین بار بیهوش شد و به کما رفت که توسط همبندیان به بهداری زندان منتقل شد که با توجه به نبود امکانات کافی در این بهداری جان وی در خطر مرگ قرار دارد. همچنین زندانی سیاسی اسدالله هادی که از بیماری حاد قلبی رنج می برد و در روزهای اخیر وضعیت وی بسیار وخیم شده است و فقط به بردن و بازگرداندن وی به بهداری زندان اکتفا شده است اما از درمان جدی وی خوداری شده است.
ما جمعی اززندانیان سیاسی و عقیدتی از همه انسانهای آزادیخواه و نهادهای طرفدار و مدافع حقوق بشر می خواهیم با فشار بر جمهوری اسلامی وادارش کنند تا عارف پیشه ور ، زندانی سیاسی اسدالله هادی و دیگر زندانیان برای درمان قطعی به بیمارستان انتقال داده و یا برای معالجه به بیرون مرخصی استعلاجی به ایشان بدهند .

جمعی از زندانیان سیاسی زندان رجائی شهر
مرداد ۱۳۹۳
شاهرخ زمانی، محمد امیرخیزی، صالح کهن دل، رضا منفرد، سعید ماسوری، اسدالله هادی، ابوالقاسم فولادوند، علی صلاح پور، خالد حردانی، محمد علی منصوری

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید
کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد
گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد
سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلی«رابين ويليامز» در 63 سالگي درگذشت
مقاله بعدیاعتصاب غذای زندانی سیاسی کریم موسی زاده در زندان مرکزی بندرعباس
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.