فیلم مستند «رویاهای دم صبح» ساخته مهرداد اسکویی در موزه نیویورک نمایش داده می‌شود.

فیلم «رویاهای دم صبح» ساخته مهرداد اسکویی در موزه «مووینگ ایمیج» نیویورک به نمایش درمی‌آید و کریستن جانسن کارگردان که این فیلم را به عنوان یکی از بهترین فیلم‌های سال ۲۰۱۶ خوانده است، در مراسم نمایش فیلم به معرفی آن می‌پردازد.

در این برنامه که همراه با نمایش فیلم در ساعت ۶:۳۰ روز شنبه ۲۸ ژانویه در موزه «مووینگ ایمیج» برگزار می‌شود، دستاوردهای اسکویی مورد بررسی قرار می‌گیرد.

«رویاهای دم صبح»  برنده ۲۴ جایزه بین‌المللی است و زندگی دختران نوجوانی را تصویر می‌کند که در یک مرکز بازپروری در حومه تهران زندگی می‌کنند. هر چه سال نو نزدیک‌تر می‌شود آنها خلع سلاح‌تر می‌شوند و شرایط و رفتاری را که موجب دستگیرشدن‌شان شده با صداقت و شوخ طبعی بیشتری روایت می‌کنند. یکی از آنها پدرش را کشته، دیگری بانک زده‌ و آن یکی با داشتن ۶۵۱ گرم کوکایین دستگیر شده است. خارج از دیوارهای زندان‌ خطر همه جا هست حتی در کنار خانواده‌هایشان.

مهرداد اسکویی از فیلمسازان برجسته ایرانی است و هفت سال را صرف ایجاد ارتباط با این مرکز کرد و در حالی که «ورایتی» از این فیلم به عنوان دقت مفهومی و حسی ارایه شده در یکی از بهترین فیلم‌های سینمای ایران یاد کرده است، باید گفت این فیلم نمایشی سینمایی و ارایه کننده معصومیتی از دست رفته و فراموش نشدنی است.

به گزارش مهر به نفل از سایت موزه مووینگ ایمیج، «رویاهای دم صبح» در چهار نوبت در روزهای شنبه و یکشنبه در این موزه نیویورک به نمایش درمی‌آید.

مقاله قبلیجوایز سزار نامزدهایش را شناخت
مقاله بعدیآیت‌الله بیات زنجانی: علنی باید درخواست رفع حصر کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.