فیلم‌های داریوش مهرجویی و اصغر فرهادی در صدر جدول فروش سینماها با هم رقابت می‌کنند.

به گزارش خبرآنلاین، «چه خوبه که برگشتی» آخرین فیلم کارنامه سینمایی مهرجویی کارگردان 74 ساله سینمای ایران است.

او که با ساخت فیلم «گاو» سهم عمده‌ای در شکل گیری سینمای نوین ایران داشت، حالا فیلمی را روی پرده دارد که منتقدان سینما چندان روی خوشی به آن نشان نداده‌اند.

خالق «هامون» در این فیلم برای نخستین بار از رضا عطاران و مهناز افشار استفاده کرده است. حامد بهداد هم که پیش از این در فیلم «نارنجی پوش» مهرجویی به ایفای نقش پرداخته بود، در این فیلم بازی می‌کند. این فیلم وارد باشگاه میلیاردی‌ها شده و تاکنون یک میلیارد و 160 میلیون تومان فرش داشته‌است.

«گذشته» اصغر فرهادی هم که در فرانسه ساخته شده، این روزها همزمان با اکران بین الملی در سینماهای ایران هم نمایش داده می‌شود.

Skärmklipp

در این فیلم علی مصفا در کنار بره‌نیس بژو و طاهر رحیم بازی می‌کند. برخی از منتقدان سینمای ایران این فیلم را پسندیده‌اند و معتقدند که ساخت آن گامی رو به‌ جلو در سینمای این کارگردان 41 ساله سینمای ایران است.

برخی دیگر به مقایسه «گذشته» با «جدایی نادر از سیمین» پرداخته‌ان و معتقدند که «جدایی نادر از سیمین» کماکان از این فیلم بهتر است.

گذشته تا به حال یک میلیارد و 108 میلیون تومان فروش داشته است.

فروش سایر فیلم‌ها اما چندان امیدوار کننده نیست.

مقاله قبلیشمس الدین حسینی : از نظر ارزی در تنگنا هستیم
مقاله بعدیآرتش ایران ” زیبای خفته ” نیست، مظلومی در اسارت مانده است!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.