سه تن از دراویش گنابادی ساکن کوار توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب شیراز با اتهام محاربه به نفی بلد مادام العمر محکوم شدند

 آقایان کاظم دهقان، حمیدرضا آرایش، محمدعلی شمشیرزن از دراویش ساکن کوار طی رای صادره از شعبه دوم دادگاه انقلاب شیراز به نفی بلد مادام العمر محکوم شدند. اتهامات این سه درویش محاربه، فساد فی العرض و عضویت در گروه‌های غیرقانونی (درویشی!) و اجتماع و تبانی با هدف برهم زدن امنیت کشور عنوان شده بود.

بر طبق رای صادره از شعبه دوم دادگاه انقلاب شیراز، قاضی پرونده آقای یزدانیان، با محرز دانستن اتهامات یاد شده با استناد به ماده ۲۸۹ و بند ت ماده ۲۷۹، آقایان کاظم دهقان، حمیدرضا آرایش و محمد علی شمشیرزن را به صورت مادام العمر به ترتیب به نفی بلد در استان‌های سیستان بلوچستان، خوزستان و بندرعباس محکوم کرد.

بر طبق ماده ۲۷۹ قانون مجازات اسلامی، محاربه عبارت از کشیدن سلاح به قصد جان، مال یا ناموس مردم یا ارعاب آن‌ها است، به نحوی که موجب ناامنی در محیط گردد و همچنین در نفی بلد، محارب باید تحت مراقبت قرارگیرد و با دیگران معاشرت، مراوده و رفت و آمد نداشته باشد.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از مجذوبان نور؛ در شهریور ماه سال ۹۰، در شهر کوار دو آخوند جوان به نام‌های شهبازی و قائمی با تشویش اذهان و با پخش سی دی و اعلامیه و تحریک گروه‌های بسیجی برای تظاهرات علیه دراویش در این شهر پرداختند، تظاهراتی که با سردادن شعارهای توهین آمیز علیه دراویش به درگیری کشیده شد و در ‌‌نهایت به کشته شدن یک درویش جوان به نام وحید بنانی با گلوله جنگی و زخمی شدن شماری از دراویش انجامید و پس از آن نیز فشار بر دراویش منطقه با بازداشت و محکوم شدن ده‌ها تن از دراویش به اتهامات محاربه و فساد فی العرض و تشکیل گروه ضد امنیتی ادامه یافت.

همچنان نیز حقوق شهروندی و امنیت دراویش از آن زمان رعایت نشده و اذیت و ازار دراویش در این شهر ادامه داشته به طوری که چندی پیش نیز نیروهای خودسر به شعارنویسی‌های توهین آمیز بر در و دیوار خانه و مغازه‌های دراویش پرداخته که با وجود شکایت دراویش، از طرف مقامات انتظامی همچنان اقدام جدی صورت نگرفته است.

 

مقاله قبلیفیلم «جک رایان» با بازی کریس پاین و کوین کاستنر
مقاله بعدیخامنه ای: برخی از آنچه در نیویورک پیش آمد بجا نبود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.