دو هم گروه ایران که پیش از این از میزبانی محروم بودند برای مسابقات مقدماتی جام جهانی هم باید در کشور ثالث از رقیبان خود میزبانی کنند.

 منبعی در کمیته مسابقات فیفا خبر داده که  فدراسیون جهانی فوتبال حق میزبانی در مسابقات مقدماتی جام جهانی را از دو کشور عراق و سوریه سلب کرده است.

این دو کشور، در گروه A مسابقات انتخابی جام جهانی به همراه ایران، کره جنوبی، امارات و لبنان خود را برای صعود به دور بعدی رقابت‌ها آماده می‌کنند که با تاکید فیفا، آنها باید کشورهای دیگری را برای میزبانی بازی‌های خود انتخاب کنند.

البته این مسئله برای هر دو کشور مسئله تازه‌ای نیست و پیش از آغاز فصل کرونا هم عراق از میزبانی مسابقات بین‌المللی محروم و کشور اردن را به‌عنوان میزبان رقابت های مقدماتی جام جهانی معرفی کرده بود که در آنجا موفق به برتری یک بر صفر مقابل ایران شد.

سوریه هم که قبل‌تر برای میزبانی بازی‌ها از ایران استفاده می‌کرد، کشور امارات را برای میزبانی از رقابت‌های رسمی خود معرفی خواهد کرد؛ البته هنوز مشخص نیست این دو کشور دقیقا کدام ورزشگاه و شهر را برای میزبانی از رقابت‌های مقدماتی جام جهانی در مرحله دوم انتخاب کنند، اما این موضوع می‌تواند روی شانس آنها برای ایجاد دردسر برای مدعیان گروه تاثیر مستقیم بگذارد.

رسانه‌های ورزشی داخلی نوشتند؛ عراق و سوریه که در گلدان‌های چهار و پنج قرعه‌کشی انتخابی جام جهانی در آسیا حضور داشتند، در گروهی قرار گرفتند که ایران به‌عنوان مدعی اصلی صعود به جام جهانی از دیدار مقابل سوریه، کارش را در تهران آغاز خواهد کرد. دومین بازی ایران که به میزبانی عراق برگزار می‌شود، مقابل عراق در روز ۱۶ شهریور برنامه‌ریزی شده که باید دید چه شهری به‌عنوان میزبان این مسابقه انتخاب خواهد شد.

همچنین گفته می‌شود فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا منعی برای میزبانی ایران در رقابت‌های پیش روی مقدماتی آسیا ندارند و اگرچه این خبر هنوز رسما اعلام نشده، اما در انتظار خبرهای خوشی از مقر کنفدراسیون فوتبال آسیا خواهیم بود.

مقاله قبلیشروط احتمالی اسرائیل برای موافقت با احیای برجام
مقاله بعدیهشدار دولت بايدن به جمهوری اسلامی نسبت به هرگونه حمله از سوى گروه‌های نیابتی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.