جلسه دادگاه چهار درویش زندانی مبحوس در زندان عادل آباد شیراز صبح دیروز در دادگاه انقلاب شیراز برگزار نشد.

 محسن اسماعیلی، سیدابراهیم بهرامی، محمدعلی صادقی و محمدعلی دهقان از دراویش بازداشت شده در شهرستان کوار که بیش از ۵ ماه را در زندان عادل آباد شیراز سپری کرده اند صبح دیروز برای رسیدگی به اتهامات وارده به شعبه ۲ دادگاه انقلاب شیراز منتقل شدند ولی به دلیل عدم حضور قاضی پرونده “آقای یزدانیان” جلسه دادگاه برگزار نشد و جلسه رسیدگی به پرونده اتهامی دراویش زندانی به تاریخ ۲۰ آبان سال جاری موکول شد است.

گفتی است که با انتقال این چهار درویش زندانی به دادگاه انقلاب جمع زیادی از دارویش گنابادی با سر تراشیده برای اعلام همبستگی با این درویش زندانی در مقابل ساختمان دادگاه انقلاب شیراز حضور پیدا کردند اما متاسفانه دراویش و اعضای خانواده های این زندانیان عقیدتی موفق به دیدار با چهار درویش زندانی نشدند، انتقال این دراویش به زندان همراه با تدابیر شدید امنیتی و استفاده از دستبند و پا بند صورت گرفته است.

اتهامات منتسب به این چهار درویش زندانی «تشکیل گروه تروریستی علیه نظام»، «شرکت در تجمعات به قصد براندازی»، «محاربه با خدا» و «حمل سلاح غیر مجاز» عنوان شده است.

این ۴ درویش که در تاریخ ۱۰ اردیبهشت سال جاری در کوار بازداشت شدند، مدت یک ماه را در بازداشتگاه اطلاعات شیراز موسوم به پلاک ۱۰۰ تحت بازجویی های شدید توام با فشار و ضرب و شتم قرار گرفتند.

حتی عکس های خانوادگیشان را برای ایجاد ارعاب و وحشت و گرفتن اعتراف هنگام بازجویی به آنها نشان داده و با توهین به اعتقادات این افراد و بزرگان سلسله طریقتی نعمت اللهی گنابادی و تهدید محکومیت به اعدام و به دار آویخته شدن شرایط سخت روحی را به آنها متحمل کردند که این فشارها و برخوردها حتی منجر به بروز مشکلات عصبی برای محسن اسماعیلی یکی از دراویش زندانی شده است.

اخیرا نیز فشارها در داخل زندان بر روی دراویش افزایش یافته، که از جمله به یورش شبانه به بند و زدن ریش و سبیل این دراویش، قطعی تلفن و ملاقات حضوری از جمله این فشار هاست.

یکم مهرماه نیز یک منبع آگاه که نخواسته نامش فاش نشود در این باره گفته بود: “مسئولین به صورت ضمنی به زندانیان گفته‌اند که تا زمان برگزاری دادگاه چهار درویش گنابادی تلفن‌ها وصل نخواهد شد! این درحالی است که زمانی که خانواده زندانیان موضوع قطعی تلفن را پیگیری کرده‌اند به ایشان اطلاع دادند که تلفن‌ها بدلیل نقص فنی قطع شده و ارتباطی به دادگاه دراویش ندارد.”

مقاله قبلیاستقلال دیدار رفت را به نماینده کره باخت
مقاله بعدیامید کوکبی برنده جایزه حقوق بشری ساخاروف شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.