سیلوستر استالونه به گفته جیمز گان که کارگردانی ادامه «جوخه کشی» را برعهده دارد، به گروه بازیگران این فیلم ملحق شده است.

گان در اینستاگرام این خبر را اعلام کرد و با انتشار یک سلفی از خودش و این بازیگر کهنه‌کار نوشت که همیشه دوست داشته با دوستش همکاری کند و روز شنبه در «جوخه خودکشی» با هم کار می‌کنند و با وجود اینکه سیلوستر یک ستاره نمادین سینماست، هنوز بیشتر مردم نمی‌دانند او چقدر فوق‌العاده است.

در پاسخ به پرسش یک هوادار که سوال کرده بود آیا به این معنی استالونه هم در فیلم حضور دارد؟ پاسخ گان «بله» بود.

استالونه هم با انتشار ویدیویی این خبر را تأیید کرد و از این همکاری به عنوان یک موهبت یاد کرد و گفت این کار واقعاً لذت‌بخش است.

«جوخه خودکشی» گان قرار است ۶ آگوست ۲۰۲۱ اکران شود و مارگو رابی، ادریس البا، جان سنا، جوئل کینامن، پیتر کاپالدی و وایولا دیویس بازیگرانش هستند. گان فیلمنامه فیلم را هم نوشته است و برای آن از کمیک‌های «جوخه خودکشی» دهه ۱۹۸۰ الهام گرفته است.

استالونه پیشتر با گان در فیلم «محافظان کهکشان ۲» همکاری کرده بود.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، فیلم جدید دنباله‌ای بر «جوخه خودکشی» ۲۰۱۶ به کارگردانی دیوید آیر است.

سیلوستر گاردنز اِستالونه معروف به سیلوِستِر اِستالونه متولد ۶ ژوئیهٔ ۱۹۴۶ بازیگر، کارگردان، تهیه‌کننده، بدنساز، نویسندهٔ آمریکایی، تاجر و برنده جایزه گلدن گلوب است. وی را عمدتاً به‌خاطر نقش‌های اکشنش در فیلم‌های هالیوودی می‌شناسند. سه نقش به‌یادماندنی استالونه، یعنی رِمبو و راکی و بارنی راس مهم‌ترین نقش‌های او هستند که در به شهرت رساندنش بسیار تأثیرگذار بوده‌اند. وی علاوه بر بازیگری، نویسندگی و گاهی کارگردانی این فیلم‌ها را نیز بر عهده داشت.

سیلوستر استالونه به‌خاطر بازی در فیلم راکی دو بار نامزد دریافت جایزهٔ اسکار، یکی برای بهترین بازیگر و دیگری برای بهترین فیلمنامه شد. وی سومین بازیگر تاریخ بود که به‌خاطر یک فیلمش، نامزد دریافت این دو جایزه شد. پیش از او فقط چارلی چاپلین و اورسن ولز به این افتخار نائل شده بودند. همچنین او چهار بار برنده جایزه تمشک طلایی شده‌است.

فیلم راکی، علاوه بر دیگر پیروزی‌هایش، توانست درفهرست ملی ثبت فیلم و موزهٔ اسمیتسونین نیز به ثبت برسد.

وی پس از ایفای نقش در قسمت هفتم سری فیلم‌های راکی «کرید» موفق به دریافت جایزهٔ گلدن گلوب برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. همچنین او با کسب دو نامزدی اسکار برای نقش راکی بالبوا در حال حاضر جزء تنها شش بازیگری است که با بازی در یک نقش دو بار نامزد اسکار شده‌اند «آل پاچینو، پل نیومن، بینگ کراسبی، پیتر اوتول، کیت بلانشت و خودش»

مقاله قبلینیویورک تایمز: ترامپ امکان حمله به تاسیسات هسته‌ای نطنز را بررسی کرد
مقاله بعدیناهار در منزل آقای آملی لاریجانی مهمان بودم بازداشتم کردند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.