ری لیوتا ستاره فیلم‌هایی مانند «رفقای خوب» و «سرزمین رویاها» در ۶۷ سالگی از دنیا رفته است.

نماینده او که این خبر را تایید کرد گفت این بازیگر محبوب در حالی که در جمهوری دومینیکن مشغول فیلمبرداری جدیدترین پروژه خود یعنی «آب‌های خطرناک» بوده در خواب درگذشته است.

لیوتا که در نیوجرسی به دنیا آمده بود، پس از مجموعه‌ای از نقش‌های کوچک در تلویزیون و نقشی کوچک در فیلم سال ۱۹۸۳ «بانوی تنها» توانست به خاطر فیلم سال ۱۹۸۶ «چیزی وحشی» نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب شود. او در سال ۱۹۸۹ در «سرزمین رویاها» نقش‌آفرینی کرد و معروف‌ترین نقش خود را در فیلم «رفقای خوب» مارتین اسکورسیزی داشت.

او در دهه نود میلادی در «ورود غیرقانونی» کنار کرت راسل ظاهر شد، در «سرزمین پلیس‌ها» بار دیگر با رابرت دنیرو همبازی شد و در درام خانوادگی «کورینا» در کنار ووپی گلدبرگ جلوی دوربین رفت. او به خاطر فیلم تلویزیونی «دسته موش‌ها» سال ۱۹۹۸ نامزدی جایزه انجمن بازیگران پرده را کسب کرد.

در دهه پس از آن او در «هانیبال» ریدلی اسکات دیده شد، در فیلم «نارک» جو کارناهان بازی کرد و به خاطر نقش‌آفرینی در سریال «ای‌آر» یک جایزه امی گرفت.

رسانه‌های هنری به نقل از گاردین نوشتند؛ به لیوتا نقشی در سریال خوش‌نقد «سوپرانوها» پیشنهاد شد اما چون نمی‌خواست دوباره نقش مافیایی بازی کند آن را رد کرد. او دو دهه بعد در فیلم پیش‌درآمد آن سریال یعنی «قدیسان فراوان نیوآرک» نقش‌آفرینی کرد.

با وجود اینکه لیوتا به خاطر ایفای نقش شخصیت‌های سفت‌وسخت و بعضاً خشن شناخته می‌شد، خودش می‌گفت هیچ شباهتی به آن‌ها ندارد. او در مصاحبه‌ای گفته بود: من هیچ وقت دعوا نکرده‌ام، غیر از موقع تماشای مسابقات ورزشی، که آن هم چیزی بیشتر از هل دادن و کارهای شوخی و مسخره نبوده.

از آثار جدیدتر او می‌توان از «داستان ازدواج» و بازسازی پرده کوچک آمازون از «هانا» نام برد. نقش‌های نهایی‌اش که هنوز دیده نشده‌اند شامل سریال «پرنده سیاه» اپل کنار تارون اگرتون و «خرس کوکائین» به کارگردانی الیزابت بنکس می‌شوند.

چهره‌های مشهور از سراسر صنعت فیلم به سرعت پس از انتشار خبر درگذشت لیوتا به تجلیل از او پرداختند و یادش را گرامی داشتند. لوربین براکو هم‌بازی‌اش در «رفقای خوب» گفت بهترین بخش ساختن آن فیلم برایش ری لیوتا بود و جیمی لی کرتیس که در درام سال ۱۹۹۸ «دومینیک و یوجین» هم‌بازی‌اش بود در توییتی نوشت «کار او به عنوان یک بازیگر، پیچیدگی‌اش به عنوان یک انسان را نشان می‌داد».

رابرت دنیرو نیز در بیانیه‌ای گفت: خیلی از شنیدن خبر درگذشت ری ناراحت شدم. او خیلی جوان‌تر از آن بود که از کنارمان برود.

مقاله قبلیرسما بازی دوستانه کانادا- ایران لغو شد
مقاله بعدیاین موجود عجیب ماهی مانند ممکن است یکی از اجداد باستانی ما باشد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.