راسل کرو بازیگر مشهور استرالیایی یک بار دیگر قرار است در نقش یک پدر ظاهر شود.

 راسل کرو که امسال نقش یکی از مشهورترین پدران فیلم های داستانی را با بازی در فیلم “مرد فولادی” ایفا کرد، ظاهرا قصد دارد باز هم نقش یک پدر را در فیلمی دیگر ایفا کند. او برای بازی در نقش اصلی فیلم درام جدید گابریل موچینو با نام “پدران و دختران” قرارداد امضا کرده است.

فیلمنامه این فیلم که داستانش حول و حوش زندگی یک پدر و دختر می چرخد که فاصله سنی شان بیست و پنج سال است و در نیویورک زندگی می کنند، توسط برد دش نوشته شده است. راسل کرو نقش یک رمان‌نویس را بازی می کند که باید با مشکلات روحی و روانی و همچنین بزرگ کردن یک دختر کوچک دست و پنجه نرم کند.

اما داستان به سرعت به دوره جدید زندگی این دو وارد می شود: دختر حال تبدیل به زنی سی ساله شده است و باید با مشکلات به وجود آمده از دوران کودکی اش روبه رو شود.

موچینو و تهیه‌کنندگان در حال حاضر به دنبال بازیگری برای بازی در نقش دختر هستند. موچینو در مصاحبه‌ای درباره حساسیت این فیلم گفت: “پدران و دختران” فیلمی است که به چگونگی اجرای بازیگرانش وابسته است بنابراین نمی توانستم ریسک کنم که کسی غیر از راسل در این درام قدرتمند نقش‌آفرینی کند.

این فیلم در عین حال احساساتی، هیجانی و خوشحال کننده است. به نظر من این فیلم شبیه آن فیلم های کلاسیک آمریکایی است که درام های شخصیتی دهه هفتاد را به یاد بیننده می آورد.

راسل کرو در جدیدترین پروژه اش در فیلم “داستان زمستان” آکیوا گلدزمن به نقش آفرینی پرداخته و در فیلم حماسی “نوح” دارن آرونفسکی نیز حضور داشته که روز بیست و هشتم مارس اکران خواهد شد.

او به تازگی اعلام کرد قصد کارگردانی و بازی کردن در نقش اصلی فیلم درامی از جنگ جهانی اول با عنوان “آب یاب” را نیز دارد. فیلمنامه این فیلم نوشته اندور یات و اندرو آناستاسیو است و داستان مردی استرالیایی را روایت می کند که به ترکیه سفر می کند تا دریابد در جنگ گالیپولی که در دوره امپراتوری عثمانی رخ داد و نیروهای مشترک بریتانیایی در جریان آن بیش از 10 هزار نفر کشته و مجروح دادند، چه اتفاقی برای پسرهایش افتاده است.

به گزارش مهر به نقل از امپایر،راسل کرو بازیگر شخصیت اصلی فیلم “گلادیاتور” متولد نیوزیلند و شهروند استرالیا است.

 

 

مقاله قبلیایران به استرالیا نزدیکتر شد
مقاله بعدیویل فارل و جان سی. ریلی با یک کمدی دیگر می‌‌آیند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.