جرمی لوک و جویی روسو از بازیگران تئاتر برادوی برای بازی در فیلم موزیکال کلینت ایستوود که به ماجرای گروهی از تبهکاران می‌پردازد، انتخاب شدند.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، کلینت ایستوود که در حال کامل کردن گروه بازیگری فیلم جدیدش با نام “پسران جرسی” است، پس از انتخاب کریستوفر واکن که اوایل همین ماه صورت گرفت، اکنون از بازیگران کمتر شناخته شده صحنه نمایش شامل جرمی لوک و جویی روسو بهره می گیرد.

این فیلم که با اقتباس از نمایشی موزیکال ساخته می شود درباره ظهور و سقوط فرانکی ولی در چهار فصل و درباره یکی از پردرآمدترین گروه های تبهکاری همه تاریخ است.

لوک و روسو که نیویورکی هستند راهی لس آنجلی می شوند تا در نقش دونی یک کوسه تنها که از والی پول می خواهد و جویی پسکی که به تشکیل گروه کمک می کند، بازی کنند.

واکن هم در نقش آنگلو دیکارلو از سردسته های تبهکاران جرسی بازی خواهد کرد. فیلمبرداری این فیلم قرار است به زودی شروع شود و سال آینده راهی پرده های سینما شود. با این حال هنوز تاریخ دقیق اکران آن تعیین نشده است.

مارشال بریکمن و ریک الیس فیلمنامه این فیلم را با اقتباس از نمایشی به همین نام که در سال 2005 در برادوی به صحنه رفت و برنده چهار جایزه تونی شد و فروشی یک میلیارد دلاری را تجربه کرد، نوشته اند.

ایستوود از ابتدا اعلام کرد قصد ندارد از ستارگان اصلی و شناخته‌شده برای بازی در نقش هایی که مستلزم آوازخوانی زیاد است، استفاده کند.

تئاتر موزیکال برادوی با عنوان “پسران جرسی” داستان ظهور فارنکی ولی و شکست گروه او را بیان می کند. ابتدا قرار بود جان فاورو کارگردان “مرد آهنی” این فیلم را بسازد.

ایستوود که پس از ساخت فیلم “جی ادگار” در سال 2011 این پروژه را در دست گرفته، می خواهد پس از این فیلم “ستاره ای متولد می شود” را بسازد.

مقاله قبلیکورماکور بعد از جشنواره لوکارنو از اورست بالا می‌رود..
مقاله بعدیهنوز وقت برای هشیار شدن کم نیست !
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.