دادگاه عالی ایالت اونتاریوی کانادا سقوط پرواز بین‌المللی اوکراین بر پرواز تهران توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را «اقدام تروریستی» خواند، و دولت جمهوری اسلامی را به پرداخت 107 میلیون دلار غرامت به تعدادی از خانواده‌های شهروندان ایرانی-کانادایی که عزیزان‌ خود را در این حادثه از دست دادند، محکوم کرد.

دوشنبه 3 ژانویه 2022، در آستانه دومین سالگرد این حادثه، قاضی ادوارد بلوبابای دادگاه عالی اونتاریو روز 31 دسامبر 2021 حکم داد که جمهوری اسلامی باید صد میلیون دلار به خانواده‌های شش قربانی این حادثه غرامت بدهد.

قاضی یک میلیون دلار دیگر هم برای از دست دادن «سرپرست، مراقب و همراه»، و شش میلیون دلار دیگر برای «تحمل درد و رنج» به اعضای خانواده قربانیان اختصاص داد.

مارک آرنولد، وکیل اعضای شش خانواده‌ای که از جمهوری اسلامی به دادگاه شکایت کرده بودند، گفت که آنها همسر، خواهر، برادر، فرزند، خواهرزاده‌ یا برادرزاده‌ خود را در حادثه سقوط پرواز 752 از دست دادند.

سپاه پاسداران این هواپیما را در 8 ژانویه 2020 با پرتاب دو موشک سرنگون کرد، و تمام 176 سرنشین آن، از جمله 55 کانادایی و 35 ساکن دائمی، را به قتل رساند.

آرنولد گفته است که تیمش به دنبال «توقیف دارایی‌های جمهوری اسلامی» در کانادا و خارج از کشور است. به گفته وی، جمهوری اسلامی در کشورهای دیگر نفتکش دارد، و تیم او می‌خواهد هر آنچه را که می‌تواند، برای پرداخت غرامت به خانواده‌های قربانیان ضبط کند.

العربیه به نقل از سی.بی.سی نوشت، حکم دادگاه عالی ایالت اونتاریو اولین حکم قضایی در کاناداست که جمهوری اسلامی را مجبور می‌کند به خانواده‌هایی که عزیزان خود را در حادثه سقوط هواپیمای اوکراینی از دست دادند، غرامت پرداخت کند.

دولت کانادا و چهار کشور دیگری که شهروندان خود را در پرواز 752 از دست دادند، به دنبال این هستند تا جمهوری اسلامی را به پرداخت غرامت به خانواده‌های قربانیان وادار کنند. آنها تا 5 ژانویه به ایران فرصت داده‌اند تا موضع نهایی خود را در این باره اعلام کند.

انجمنی که اعضای خانواده قربانیان در کانادا را نمایندگی می‌کند، از دولت این کشور خواسته پرونده سقوط هواپیمای اوکراینی را به دیوان بین المللی دادگستری ارائه دهد.

مقاله قبلیتظاهرات شبه‌نظامیان نیابتی جمهوری اسلامی در سالروز کشته شدن سلیمانی در بغداد
مقاله بعدیآیا امکان ساخت ایستگاه فضایی در ماه وجود دارد؟
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.