جيمز فرانكو بار ديگر در يك فيلم كمدی ظاهر می‌شود.

 پس از آنكه آخرین فیلم كمدی جیمز فرانكو با عنوان «مصاحبه» به فیلمی پرجار و جنجال بدل شد، حالا او در حال گفتگو برای بازی در فیلم كمدی دیگری با عنوان «چرا او؟» است.

این كمدی متعلق به كمپانی فاكس است و جان هامبورگ برای كارگردانی آن انتخاب شده است. او در نوشتن فیملنامه فیلم نیز با نیكلاس استولر و یان هلفر همكاری كرده است.

داستان این كمدی متمركز بر شخصیت پدری از ایالت‌های غربی آمریكاست كه خانواده‌اش را برای دیدار دخترش می برد. دختر او در استنفورد پذیرفته شده و ماجراهایی رخ می دهد كه این پدر مجبور می شود با نامزد میلیاردر دخترش وارد رقابتی جدی شود.

فرانكو كه به تازگی با ست روگن در «مصاحبه» بازی كرده با فیلم «ملكه صحرا» به كارگردانی ورنر هرتسوگ در جشنواره فیلم برلین حضور داشت. «داستان واقعی» و «خاطرات آدرال» از دیگر فیلم‌های جدید اوست. او به تازگی به عنوان شخصیت اصلی فیلمی كه قرار است با اقتباس از رمان ۲۲/۱۱/ ۶۳ استیون گینگ ساخته شود، انتخاب شده است.

هامبورگ كارگردانی فیلم «دوستت دارم بابا» را در كارنامه دارد و استولر «همسایه‌ها» را كارگردانی كرده است.

به گزارش آنا به نقل از ورایتی،فرانكو كه دانش آموخته رشته ادبیات و هنر است، به بازی در فیلم‌های اقتباسی از آثار داستانی علاقه خاصی دارد و تاكنون كارگردانی دو فیلم با اقتباس از آثار ویلیام فاكنر را انجام داده است.

فرانکو پس از ایفای نقش هری آزبورن در مرد عنکبوتی به شهرت جهانی رسید. بعد از آن فیلم‌های او شامل: یک فیلم جنگی به نام یورش عظیم در سال ۲۰۰۵، فیلم حماسی و عاشقانهٔ تریستان و ایزولد در سال ۲۰۰۶، درام آناپولیس در سال ۲۰۰۶. فانکو در ۲۰۰۸ به خاطر بازی در قطار آناناس جایزهٔ بهترین بازیگر فیلم‌های کمدی یا موزیکال را دریافت کرد.

او نقشی برجسته در فیلم میلک در سال ۲۰۰۸ بازی کرد. در ۲۰۱۰، در فیلم ۱۲۷ ساعت نقش آرون رالستون، کوه نوردی که مجبور می‌شود بازوی خود را قطع کند وقتی زیر یک تخته سنگ گیر می‌افتد، ایفای نقش کرد.

مقاله قبلیويل اسميت دوباره روی موفقيت را ديد
مقاله بعدیجکی چان: همیشه میهن‌پرست بودم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.