چهلمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم «میل ولی» آمریکا میزبان «وقت نهار» و «هنوز نه» ۲ فیلم از سینمای ایران شد.

 جشنواره بین‌المللی فیلم «میل ولی» (Mill Valley) امسال با معرفی آثار حاضر در بخش فیلم کوتاه خود که با عنوان ۵@۵ شناخته می‌شود، بار دیگر زمینه نمایش فیلم کوتاه «وقت نهار» به کارگردانی علیرضا قاسمی و فیلم کوتاه «هنوز نه» به کارگردانی آرین وزیردفتری  را در آمریکای شمالی فراهم کرد.

بخش فیلم کوتاه جشنواره «میل ولی» که با عنوان ۵@۵ شناخته می‌شود از پر مخاطب‌ترین بخش‌های این جشنواره معتبر است. در این دوره ۹۵ فیلم از کشورهای مختلف در این بخش به نمایش درمی‌آید.

این جشنواره که از سال ۱۹۷۷ کار خود را شروع کرد به تدریج گسترش یافت و اکنون به جای ۳ روز در ۱۱ روز برگزار می شود. این جشنواره برای نمایش فیلم‌های مستقل آمریکایی و نمایش طیف وسیعی از فیلم‌های خارجی از شهرت و اعتبار زیادی برخوردار است و هر سال شمار زیادی از فیلم‌ها و فیلمسازان را معرفی می‌کند و هر سال میزبان بیش از ۲۰۰ فیلمساز از بیش از ۵۰ کشور جهان است.

بخش های نمایشی این جشنواره شامل سینمای جهان، سینمای آمریکا، دهکده مستندها، جشن فیلم کودکان، برنامه‌های کوتاه روزانه و سینمای اکتیو است.

این جشنواره غیررقابتی است و همین فرصتی را در اختیار همه شرکت کنندگان می‌گذارد تا تجربیات شان را با هم به اشتراک بگذارند.

به گزارش  مهر به نقل از سایت جشنواره، امسال چهلمین دوره جشنواره «میل ولی» از ۵ تا ۱۵ اکتبر در سن رافائل کالیفرنیا برگزار می‌شود.

مقاله قبلیمخالفان حکومت جمهوری اسلامی در تجمع مقابل سازمان ملل: جهان خواسته ما را بشنود
مقاله بعدیتام هنکس مردی غرغرو می شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.