فیلم مجارستانی «دفتر یادداشت» گوی بلورین بهترین فیلم بخش مسابقه رسمی چهل و هشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم کارلووی واری در جمهوری چک را دریافت کرد.

به گزارش  خبرآنلاین، برندگان این دوره جشنواره کارلووی واری که یکی از قدیمی‌ترین جشنواره‌های سینمایی دنیا و مهمترین جشنواره سینمایی در اروپای مرکزی و شرقی است، شنبه شب در مراسمی معرفی شدند.

داوران بخش اصلی جشنواره به ریاست آگنیشکا هولاند کارگردان لهستانی جایزه بزرگ یا گوی بلورین جشنواره را که با جایزه نقدی 25 هزار دلاری همراه است، به فیلم «دفتر یادداشت» (The Notebook) اعطاء کردند.

این درام توان‌فرسا به کارگردانی یانوش ساس درباره دوقلوهایی است که در دوران جنگ جهانی دوم در مزرعه مادربزرگ خشن خود زندگی می‌کنند.

«دفتر یادداشت» تولید مشترک مجارستان، آلمان، اتریش و فرانسه است و اولریش ماتس و اولریش تومسن بازیگران آلمانی در آن نقش‌های مکمل را به عهده دارند. سابقه شکل‌گیری این فیلم به سال 2006 بازمی‌گردد و اولین فیلمی است که با حمایت صندوق ملی فیلم مجارستان ساخته شده است.

جایزه ویژه هیئت داوران (15 هزار دلار) به کمدی سیاه بریتانیایی «منطقه‌ای در انگلستان» رسید. داستان این فیلم نامتعارف به کارگردانی بن ویتلی در دوران جنگ داخلی انگلستان (1651-1642) روی می‌دهد.

داوران جشنواره در حرکتی نامعمول جایزه بهترین بازیگر زن را به چهار بازیگر یک فیلم اعطاء کردند – لوئیزا کرازه، مارگو مارتیندیل، امیل مید و امی مورتن که در فیلم «کبودمرغ» (Bluebird) به کارگردانی لنس ادماندز تولید مشترک آمریکا و سوئد بازی کردند. این فیلم جایزه داوران کلیسای جهانی را هم برد.

یان هربیک برای فیلم «ماه عسل» تولید مشترک جمهوری چک و جمهوری اسلواک جایزه بهترین کارگردان را دریافت کرد. جایزه بهترین بازیگر مرد هم به اولافور داری اولافسون برای فیلم ایسلندی «ایکس‌ال» رسید.

در بخش مسابقه «شرق غرب»، فیلم لهستانی «آسمان‌خراش‌های متحرک» ساخته توماس واسیلفسکی جایزه بهترین فیلم را برد. در این بخش «معجزه» به کارگردانی یورای لهوتسکی تولید مشترک جمهوری اسلواک و جمهوری چک تقدیر شد.

در بخش مسابقه فیلم‌های مستند، «خط لوله» ساخته ویتالی مانسکی جایزه بهترین فیلم مستند بیش از 30 دقیقه را گرفت و جایزه بهترین فیلم مستند کمتر از 30 دقیقه به فیلم بریتانیایی «Beach Boy» به کارگردانی امیل لانگبیل رسید. در این بخش فیلم کانادایی «خانه اربابی» ساخته شاونی کوهن تقدیر شد.

فیلم شیلیایی «چیزها آنطور که هستند» ساخته فرناندو لاواندروس جایزه دوربین مستقل را برد و «Revival» به کارگردانی آلیس نلیس از جمهوری چک فیلم منتخب تماشاگران شد.

در این دوره جشنواره کارلووی واری الیور استون فیلمساز آمریکایی برنده سه جایزه اسکار، جایزه گوی بلورین یک عمر دستاورد جشنواره را دریافت کرد. او در عین حال در کارلووی واری یک کلاس پیشرفته فیلمسازی برگزار کرد.

«صورت زخمی» به کارگردانی برایان دی‌پالما که استون فیلمنامه آن را نوشت، در جشنواره نمایش داده شد و یک نسخه جدید از «اسکندر» ساخته استون هم روی پرده رفت. همچنین دو اپیزود از سریال مستند «تاریخ ناگفته ایالات متحده» به کارگردانی او که تولید شبکه شوتایم است، پخش ‌شد.

استون در یک نشست مطبوعاتی سیاست‌های خارجی دولت آمریکا را مورد انتقاد قرار داد و ادوارد اسنودن، کارمند سابق سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا و افشاگر اطلاعات طبقه‌بندی شده‌ را یک قهرمان نامید.

امسال جان تراولتا بازیگر آمریکایی و تئودور پیستک طراح لباس و دکور هم جایزه گوی بلورین افتخاری را دریافت کردند. پیستک در بیش از 100 فیلم کار کرده و برای «آمادئوس» به کارگردانی میلوش فورمن برنده جایزه اسکار و برای «والمونت» او برنده جایزه سزار شده است.

چهل و هشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم کارلووی واری 28 ژوئن تا 6 ژوئیه (7 تا 15 تیر) برگزار شد.

مقاله قبلی«فرشته جنگ»‌جديدترين فيلم «جيمز كامرون»..
مقاله بعدیجعفر پناهی عضویت در آکادمی اسکار را پذیرفت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.