محمدرضا عارف ۶۲ ساله متولد یزد، دکترای برق دانشگاه استنفورد، رئیس سابق دانشگاه تهران، وزیر پست و تلگراف و تلفن در دولت اول خاتمی، رئیس سازمان مدیریت و برنامه ریزی و معاون اول رئیس جمهور در دولت دوم خاتمی بوده است. او هم اکنون عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام است.

محمد رضا عارف اصلاح طلبی میانه رو به حساب می آید که مورد احترام نظام است. او در حوادث سال 88 سکوت پیشه کرد و موضع ویژه ای اتخاذ نکرد.

همین مسئله باعث رویگردانی بخشی از اصلاح طلبان از وی شده است.

با وجود اینکه عارف را نمی توان خارج از دایره اصلاح طلبی دانست اما چند ماه پیش برخی گروه‌های این جریان او و مصطفی کواکبیان را اصلاح طلبان بدلی دانستند که نظام برای بالا بردن میزان مشارکت از آن‌ها استفاده می کند.

عارف در برنامه های انتخاباتی خود از وضعیت کنونی کشور انتقاد کرده است. او در مواردی از سید محمد خاتمی و آیت الله هاشمی رفسنجانی دفاع کرده است.

این کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری از روند مذاکرات هسته ای ایران انتقاد کرده و گفته است: «مذاکرات هسته‌ای به بن بست رسیده ولی چون پرونده هسته‌ای سیاسی شده است باید راه حل سیاسی پیدا کنیم و به نفع ماست که هر چه سریع‌تر این مساله را حل کنیم.»

محمد رضا عارف بارها تاکید کرده است که در دولتش از متخصصان و دانشگاهیان استفاده خواهد کرد. او از وضعیت فرهنگی کشور انتقاد کرده است و بحث فرهنگ را یکی از اولویت های خود اعلام کرده است.

مقاله قبلیاجیر کردن دنزل واشنگتن برای قتل دختر یک مرد مذهبی
مقاله بعدیبه مناسبت 50 سالگی یک ابرستاره؛ جانی دپ و فیلم‌هایی که در آن درخشیده است..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.