ماموران امنیتى قضایی زندان عادل آباد شیراز، با تراشیدن اجبارى سبیل صالح الدین مرادى، از فعالان حقوق دراویش گنابادى، وى را با وضعیتى تحقیرآمیز به بند ۴ آن زندان منتقل کردند.

 این برخورد کینه توزانه و غیرانسانى که هدفى جز استخفاف و تحقیر این درویش گنابادى را دنبال نمى کند، در حالى صورت گرفته است که پرونده قضایی وی نیز در حالت بلاتکلیفی قرار دارد به طوری که پس از گذشت بیش از ۴۰ روز از بازداشت وی همچنان تاریخی برای رسیدگی به اتهامات انتسابی وی تعیین نشده است.

 به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از مجذوبان نور،آقاى مرادى برای بار دوم، در اسفند ماه سال گذشته از سوى اداره اطلاعات شیراز بازداشت و به بازداشتگاه پلاک ١٠٠ شیراز منتقل شد. این بازداشت در پی طرح دعوی علیه مسولان انتظامی و عاملان غائله کوار و همچنین پیگیری مصرانه پرونده‌های محکومیت دراویش ساکن این شهرستان انجام شد.

وى پس از گذراندن بیست روز سلول انفرادى همراه با بازجویى، در تاریخ ۲۸ اسفندماه، به دلیل امتناع از تودیع قرار وثیقه (فیش حقوقى) به بازداشتگاه مرکزی عادل آباد منتقل شده بود اما روز گذشته، بدون ذکر علت، ماموران زندان سبیل وى را تراشیده و او را به بند ۴ زندان عادل آباد که از نظر بهداشت و امنیت در شرایط بسیار اسف بارى است، منتقل کردند.

این فعال حقوق دراویش غیر از اتهامات اخیر، طی دو پرونده دیگر در دادگاه عمومی کوار و انقلاب شیراز به ترتیب به سی ضربه شلاق و ۲ سال تبعید و سه سال زندان محکوم شده است. ‬

مقاله قبلیدو عضو سپاه پاسداران در عدن اسیر شدند
مقاله بعدیآمریکا: بمب‌ها برای نابود کردن سایت «فردو» جمهوری اسلامی آماده‌اند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.