کیت بلانشت و رالف فاینس در فستیوال فیلم نیویورک امسال تجلیل می شوند.

مراسم تجلیل از کیت بلانشت روز چهارشنبه دوم اکتبر (10 مهر) برگزار می شود و مراسم تجلیل از فاینز روز چهارشنبه نهم اکتبر (17 مهر) همزمان با اکران فیلم “زن نامریی” که هم آن را کارگردانی کرده و هم در آن بازی کرده است، برگزار خواهد شد.

گفته شده در این دو مراسم که شامل شام با حضور مهمان‌های ویژه و افتخاری می‌شود، از کار افرادی که در صنعت فیلم تاثیر بسزایی بر فرهنگ فیلم در گذشته گذاشته‌اند و در آینده هم خواهند گذاشت تجلیل می‌شود.

بلانشت در فیلم “اسکار و لوسیندا” در مقابل فاینس نقش آفرینی کرده بود و فیلم بعدش اش “افراد یابود” جورج کلونی خواهد بود.

رز کوئو مدیر اجرایی انجمن فیلم لینکلن سنتر در بیانیه‌ای گفت: در سالی که تمامی منتقدان از بلانشت به خاطر جدیدترین و شاید بزرگترین نقش آفرینی‌اش در فیلم “یاسمن آبی” یاد می‌کنند، لینکلن سنتر با افتخار از او تجلیل می کند. او در بیست سال گذشته با نقش آفرینی در فیلم‌هایی کاملا متفاوت از “ملکه الیزابت” گرفته تا “باب دیلن” همه ما را شگفت‌زده کرده است.

به گزارش سینما پرس به نقل از هالیوود ریپورتر، کوئو درباره فاینس هم گفت: رالف فاینس در سومین نقش آفرینی اش در فیلم “فهرست شیندلر” استیون اسپیلبرگ همه بینندگان را مبهوت کرد و از آن زمان تا به حال در فیلم‌های فوق‌العاده بسیاری نیز بازی کرده است. انجمن فیلم از این که او را نه تنها به عنوان یک بازیگر بلکه به عنوان یک کارگردان نیز مورد تجلیل قرار می‌دهد، خوشحال است.

نیکول کیدمن، دیوید کروننبرگ و پدرو آلمادوار از جمله کسانی هستند که در گذشته در این فستیوال مورد تجلیل قرار گرفته اند. فستیوال فیلم نیویورک از روز بیست و هفت سپتامبر شروع می شود و تا سیزدهم اکتبر(5 تا 13 مهر) ادامه خواهد داشت.

مقاله قبلی“پارک ژوراسیک” هم به جمع میلیارد دلاری‌ها پیوست
مقاله بعدیاولين عكس ها از فيلم «ترانسفورمرها 4»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.