تام کروز بار دیگر با کارگردان فیلم «لبه فردا» یعنی داگ لیمن همراه می‌شود تا در فیلمی بازی کند که درباره گروهی از دانشمندان است که یک کشتی فضایی می‌سازند تا سفری به ماه انجام دهند و یک منبع انرژی بسیار مورد نیاز را نجات دهند.

حضور کروز فرصت مغتنمی برای این فیلم است چون لیمن مدت‌ها بود قصد ساخت این اثر سینمایی را داشت. در سال ۲۰۱۱ لیمن آمادگی ساخت فیلم را داشت، اما پارامونت فیلم را برای بودجه بالایی که به آن نیاز بود، کنار گذاشت. حالا این پروژه یک بار دیگر روز میز پارامونت است.

کروز به لیمن کمک می‌کند تا «لونا پارک» را از زاویه دید یک ستاره گسترش دهد. این بازیگر و کارگردان به هم نزدیک هستند و «لبه فردا» و «منا» را با هم ساخته بودند. «منا» که اکنون در مرحله پس از تولید است، ۶ ژانویه ۲۰۱۷ از سوی یونیورسال راهی سینماها می‌شود.

پارامونت هم دلیل خوبی دارد تا کروز را خوشحال کند چون ادامه‌های «ماموریت غیرممکن» را می‌توانند با قدرت بیشتری به سینماها باز گردانند. این در حالی است که کروز در مجموعه فیلم‌های «جک ریچر» هم دارد بازی می‌کند و قسمت دوم این فیلم همین پاییز اکران می‌شود.

«لونا پارک» بر گروهی از کارمندان سابق فضایی متمرد متمرکز است که زنی از اروپای شرقی هدایت آنها را برعهده دارد. او به سراسر جهان سفر می‌کند و تجهیزات فضایی را می‌دزدد تا تلاش کند برای یک وظیفه ضروری به ماه برود. آخرین موضوع این سرقت یک آدم ربایی است و باید یک کارمند سابق ناسا دزدیده شود، تا این ماموریت ممکن شود.

فیلمنامه این فیلم را چند فیلمنامه نویس متبحر بازنویسی کرده‌اند که مارک بودن، کون نولان و سیمون کینبرگ از جمله آنها بوده اند.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر، لیمن ابتدا تلاش کرده بود این فیلم را سال ۲۰۰۷ در کمپانی دریم ورکز بسازد اما بعد به سراغ پارامونت رفت.

مقاله قبلیاقدام نمادین مجلس نمایندگان آمریکا در رد توافق با ایران
مقاله بعدیاعزام سعید شیرزاد به دادگاه بدون اطلاع قبلی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.