کوئنتین تارانتینو کارگردان پیشرو هالیوودی در آخرین مصاحبه خود درباره ایفای نقش بتمن بوسیله بن افلک صحبت کرد.

 کوئنتین تارانتینو در آخرین مصاحبه خود تاکید کرد که درباره انتخاب بن افلک برای بازی در نقش بتمن نظری ندارد زیرا از نظر تارانتینو شخصیت بتمن، شخصیت خسته‌کننده‌ای است.

کوئنتین تارانتینو می‌گوید: باید بگویم هیچ نظری درباره انتخاب بازیگر نقش بتمن ندارم. چرا؟ چون به نظر من بتمن چندان شخصیت جالبی نیست و هر بازیگری که نقش بتمن را بازی کند جای زیادی برای نقش‌آفرینی ندارد.

کارگردان فیلم “بیل را بکش” می افزاید: به اعتقاد من مایکل کیتون (بازیگر نقش بتمن در فیلم “بتمن” 1989) بهترین بازی را داشته و‌ تنها می‌توانم برای بن افلک در نقش بتمن جدید آرزوی موفقیت کنم، اما می‎دانید چه کسی بزرگترین بتمن را به نمایش گذاشته؟ “الک بالدوین” در دهه 1980.

انتخاب بن افلک برای بازی در فیلم سینمایی بتمن با واکنش منفی بسیاری از علاقه مندان به این شخصیت سینمایی مواجه شده است.

در آخرین نسخه از ماجراهای بتمن با نام “بتمن و سوپرمن” این دو ابرقهرمان امریکایی قرار است در کنار یکدیگر دنیا را نجات بدهند.

به گزارش سینما خبر به نقل از توتال فیلم، زاک اشنایدر کارگردان فیلم جدید “بتمن” است و هنری ساویل، دایان لین، لارنس فیشبرن و امی آدامز در کنار بن افلک در این فیلم بازی می‌کنند. “بتمن و سوپرمن” قرار است ماه جولای سال 2015 اکران شود.

مقاله قبلینیکول کیدمن “بانوی ساکت” شد
مقاله بعدیحمایت مجدد فرانسه از اسرائیل در برابر برنامه هسته ای ایران
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.