برادران وارنر قصد دارد نسخه سینمایی دیگری از کتاب جزیره دکتر مورو نوشته هربرت جرج ولز را اقتباس کند.

 کمپانی وارنر پس از گذشت بیش از یک قرن از نوشتن داستان علمی تخیلی و وحشتناک جزیره دکتر مورو و نیز هشتاد سال از ساخت اولین فیلم در این زمینه با بازی بلا لاگوسی و چارلز لاوتون در سال 1932 فیلمنامه اقتباسی دیگری از این کتاب را به لی شیپمن و برایان مک گریوی سفارش داده است.

این بار به فیلمنامه نویسان توصیه شده تا در نسخه جدید یک پیام زیست محیطی داشته باشند!

داستان درباره دانشمندی مجنون به نام دکتر مورو است که با کشف دارویی انسانها را به حیوان و حیوانات را به انسان تبدیل می کند و این کار را در جزیزه ای متروک انجام می دهد.

تاکنون از این داستان چهار نسخه سینمایی با عناوین جزیره ارواح گمشده (1932)، گرگ و میش(1972) جزیره دکتر مورو(1977) و جزیره دکتر مورو(1996) ساخته شده که در دو نسخه آخر برت لنکستر و مارلون براندو به ترتیب نقش دکتر مورو را بازی کرده اند و البته منتقدان نسخه پایانی را به دلیل عدم وفاداری به متن و بازی سرد براندو نپسندیدند.

 

به گزارش سینماپرس به نقل از آی ام دی بی، هربرت جرج ولز نویسنده توانای انگلیسی و همتای ژول ورن در آثار علمی تخیلی به شمار می رود که البته در کنار ماجراجویی وحشت را به ادبیات علمی اضافه کرد.

مرد نامریی مشهورترین داستان این نویسنده است که بارها دستمایه فیلم ها و سریالهای زیادی بوده است. همچنین جنگ دنیاها کتاب دیگری از اوست که تاکنون پنج نسخه سینمایی از ان اقتباس شده که در اخرین انها تام کروز نقش اول فیلم را بر عهده داشت. وی داستانهای خوب دیگری چون شهر نابینایان دارد که کمتر به آنها در سینما توجه شده است.

مقاله قبلیویل اسمیت در «روز استقلال» حضور خواهد داشت
مقاله بعدیرفسنجانی انتقاد از رژیم سوریه را رد کرد؛ همراه فایل صوتی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.