انجمن قلم آمریکا در بیانیه خود گفته است که نسرین ستوده اساسا نباید زندانی می‌شد

وزارت امور خارجه ایالات متحده و انجمن قلم آمریکا در بیانیه‌هایی از آزادی شماری از زندانیان سیاسی در ایران استقبال کرده‌اند.

ماری هرف، سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا، در بیانیه‌ای گفته است: “ما از گزارش‌های امروز در این باره استقبال می‌کنیم که حکومت ایران زندانیان عقیدتی متعددی از جمله نسرین ستوده، وکیل فعال حقوق بشر را آزاد کرده است.”

بر اساس گزارش‌ها روز چهارشنبه ۱۸ سپتامبر، ۲۷ شهریور، دست‌کم ۱۱ نفر از زندانیان سیاسی ایران آزاد شدند.

نسرین ستوده، مهسا امرآبادی، روزنامه نگار، فیض‌الله عرب‌سرخی، از اعضای شورای مرکزی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، محسن امین‌زاده، عضو جبهه مشارکت ایران اسلامی و میرطاهر موسوی، نماینده پیشین مجلس از جمله دیگر آزادشدگان هستند.

سخنگوی وزارت خارجه ایالات متحده در بیانیه خود در این باره یادآوری کرده است که حسن روحانی،  بارها در تبلیغات انتخاباتی خود وعده داد که آزادی برای همه ایرانیان را باز گرداند و گسترش دهد و همین‌طور خواستار آزادی‌های سیاسی و اجتماعی بیشتر از جمله آزادی بیان شده بود.

آمریکا گفته است همچنان از حکومت ایران می‌خواهد برای بهبود وضعیت حقوق بشر در این کشور گام بردارد.

وزارت امور خارجه ایالات متحده بار دیگر از ایران خواسته است همه زندانیان عقیدتی را آزاد کند.

انجمن قلم آمریکا نیز از آزادی نسرین ستوده استقبال کرده و آن را “پیروزی همه مردان و زنانی که برای برقراری عدالت برای هموطنان خود مبارزه می‌کنند” خوانده است.

این انجمن که یک نهاد حامی آزادی بیان است، در سال ۲۰۱۱ میلادی جایزه آزادی قلم “باربارا گلدسمیت” را به نسرین ستوده اهدا کرده بود.

سوزان ناسل، مدیر انجمن قلم آمریکا که پیش‌تر مسئول امور سازمان‌های بین‌المللی در وزارت امور خارجه آمریکا بوده، در بیانیه خود گفته که نسرین ستوده اساسا نباید این‌طور زندانی می‌شد.

مدیر این انجمن اعلام کرده است: “ما از این که نسرین ستوده پس از بدرفتاری‌های شدیدی که در زندان دید، نهایتا آزاد شد، مسروریم.”

در این بیانیه ابراز امیدواری شده است که حسن روحانی، رئیس‌جمهوری ، به این روند ادامه دهد و همه نویسندگانی را که صرفا به خاطر استفاده از حق آزادی بیان خود در ایران حبس شده‌اند، آزاد کند.”

مقاله قبلیاعزام یک مار به سیاره سرخ
مقاله بعدیمشاور احمدی نژاد: ملی- مذهبی‌ها را به دریا بریزیم؟!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.