اتان هاوک و دنزل واشنگتن که بیش از یک دهه پیش با هم در فیلم «روز تعلیم» بازی کردند، دوباره هم‌بازی می شوند.

 پس از فیلم «روز تعلیم» که این دو بازیگر با هم در برابر دوربین آنتونی فوکوآ در خیابان‌های اصلی لس‌آنجلس بازی کردند، یک بار دیگر و این بار در غرب وحشی ظاهر می شوند.

به گفته منابع خبری، هاوک که امسال از نامزدهای اسکار برای نقش مکمل در فیلم «پسر بچگی» بود، اکنون در مراحل نهایی مذاکرات برای پیوستن به دنزل واشنگتن بازیگر مشهوری است که سال پیش نامزد دریافت اسکار نقش اول مرد بود.

فیلمی که این دو در آن بار دیگر در کنار هم قرار می‌گیرند، محصول متروگلدن مایر است و «هفت دلاور» نام دارد که بار دیگر فوکوآ کارگردانی آن را انجام می دهد. کریس پات و هیلی برنت نیز از جمله گروه بازیگران این فیلم هستند.

این فیلم بازسازی فیلمی از سال ۱۹۶۰ است که با الهام از فیلم «هفت سامورایی» آکیرا کوراساوا ساخته شده بود و در آن یول برینر و استیو مک‌کویین بازی کرده بودند. این فیلم بر شخصیت هفت تفنگدار متمرکز است که از یک دهکده مکزیکی در برابر هجوم یک گروه از افراد شرور محافظت می کنند.

1608984

«هفت دلاور» در ژانر وسترن و به کارگردانی و تهیه کنندگی جان استرجس ساخته شده بود و به عنوان یکی از برترین فیلم‌های ژانر خود به یاد آورده می‌شود. چارلز برونسون دیگر بازیگر این فیلم بود.

فیلمنامه این فیلم اخیرا توسط جان لی هنکاک و بر مبنای بازنویسی فیلمنامه‌ای که نیک پیزولاتو خالق «کاراگاه واقعی» نوشته بود، نوشته شده است.

مترو گلدن مایر امیدوار است زوج هاوک و واشنگتن دوباره موفقیت همان درام جنایی فیلم قبلی را ایجاد کنند که هم در باکس آفیس موفق بود و هم نامزدی اسکار را برای هر دو همراه داشت و واشنگتن برای همان نامزدی موفق به بردن اسکار شد. «روز تعلیم» محصول سال ۲۰۰۱ ماجراهای رخ داده برای دو مامور اداره پلیس لس آنجلس در یک روز را تصویر می کرد. صحنه‌های فیلم در شرق و جنوب شهر لس‌آنجلس فیلم‌برداری شده است.

به گزارش  مهر به نقل از ورایتی،هاوک چندین پروژه جدید دارد که «کشتن خوب» اندرو نیکولز و مستندی که خودش کارگردانی کرده با عنوان «سیمور: یک مقدمه» از جمله آنهاست. این مستند بر زندگی سیمور برنشتاین پیانونوازی که ۵۰ سال است کنسرت نداده تا تنها به آموزش پیانو بپردازد، تمرکز دارد و با استقبال منتقدان روبه رو شده است.

مقاله قبلیهاشمی رفسنجانی: دلواپسان با نتانیاهو همزبان شده‌اند
مقاله بعدیجنیفر لارنس با اسپیلبرگ همراه می‌شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.