Imprisoned Gonabadi Dervishes ended their hunger strike after 14 days

According to Majzooban Noor’s reporters, 10 imprisoned Dervishes in Evin, Rajaei-Shahr, Shiraz’s Nezam prisons and the central prison of Bandar-Abbas who were on hunger strike to protest the authorities’ failure to provide them with adequate medical treatment and the illegal interfering in medical treatment of prisoners of conscience and political prisoners by Iran’s security, prison and      judiciary officials, ended their hunger strike on 25th of Esfand  Mar, 16

Jailed Gonabadi Dervishes, Hamid-Reza Moradi, Mostafa Daneshjou, Farshid Yadollahi, Afshin Karampour, Amir Eslami, Reza Entesari, Omid Behroozi, Mostafa Abdi, Kasra Nouri and Abdolghafour GHalandarinejad ended a 14-day hunger strike after the transfer of two ill Dervishes, Hamid-Reza Moradi and Mostafa Daneshjou to Shohada e Tajrish hospital

The authorities have promised to send another sick Dervish, Afshin Karampour who is also in need of medical attention, to hospital outside of Evin Prison soon

It is worth noting that following the start of Dervishes hunger strike, more than 3000 Gonabadi Dervishes joined the strike in support of their imprisoned brothers’ demands. Also they had a rally on Saturday and Sunday in front of the Tehran’s Prosecutor office. Although their protest was confronted by violent reactions of the security and special guard forces, they are still waiting for authorities to fulfill their promises

Thousands of dervishes have expressed solidarity with the prisoners, staging in a sit-in in front of the prosecutor’s office in Tehran and announcing that they too are going on hunger strike

In the last few days, more than 2000 Gonabadi Dervishes participated in “the campaign to protect jailed Dervishes” asking prisoners to end their hunger strike. Also A large number of Gonabadi Dervishes from Iran’s Provinces such as Khuzestan, Hormozghan, Boushehr, Lorestan, Markazi and Chahar Mahaal and Bakhtiari, in a letter addressed to the Jailed Dervishes, urged them to break hunger strike in order to save their lives. Many Dervishes from other orders also joined the hunger strike in support of imprisoned Dervishes

There has been a considerable support from various orders of Dervishes in Iran and India including the Qadiriyah, the Chishti, the Naqshabandiya and Syattariyah Orders

Wolves and dogs’ souls are separated from each other but God lions’ souls are united together

Rumi

مقاله قبلییورش وحشیانه مامورین وزارت اطلاعات به سلول آقای کاظمینی بروجردی
مقاله بعدیجايزه مسير اساطير براي «كيت وينسلت»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.