اسپایک لی کارگردان آمریکایی به عنوان برنده جایزه سالانه دوروتی و لیلیان گیش 2013 انتخاب شد.

بیتسمین جایزه سالانه دورتی ولیلیان گیش برای شهامت در استفاده از سینما و فیلم برای ایجاد چالش فکری به اسپایک لی تعلق گرفت.

این فیلمساز که سازنده فیلمهایی چون “مالکوم ایکس” و “مرد نفوذی” است، در این باره گفت: این خبر را از طریق تلفن شنیدم و این یکی از بهترین پیام های تلفنی بود که در تمام طول عمرم دریافت کرده ام.

این هنرمند 56 ساله، جایزه ای را دریافت کرده است که هر سال به یاد لیلیان گیش بازیگر درگذشته در سال 1993، اهدا می شود. او درخواست کرده بود که پس از درگذشتش هر سال از مرد یا زنی که مشارکتی فوق العاده در زیباتر کردن جهان داشته و درک از زندگی را در مردم بالاتر برده است، اهدا شود.

باب دیلن، آرتور میلر و رابرت ردفورد از چهره هایی هستند که پیش از این، این جایزه را دریافت کرده اند.

اسپایک لی از میان فهرستی 30 نفره در زمینه هنر انتخاب شد. او در مراسمی که 30 اکتبر در موزه هنر مدرن نیویورک برگزار می شود، جایزه اش را دریافت می کند.

“لی” اولین فیلمش را با عنوان “می خواهد به دستش بیاورد” در سال 1986 ساخت و بعد در سال 1989 با ساخت فیلم “کار درست را انجام بده” نامزد دریافت جایزه اسکار برای بهترین فیلمنامه غیراقتباسی، بهترین فیلم و بهترین کارگردانی شد.

به گزارش سینما خبر به نقل از بی.بی.سی، ماه پیش او موفق شد به کمک هوادارانش در وب سایت کیک استارتر برای سرمایه گذاری در فیلم بعدی اش مبلغ 1.25 میلیون دلار پول جمع کند.

آخرین فیلم او “پیر پسر” با بازی جاش برولین و ساموئل ال.جکسون به زودی اکران خواهد شد.

مقاله قبلیمهدی محمودیان هنوز آزاد نشده است
مقاله بعدیبریتانیا با فیلم جنایی “مترو مانیل” به اسکار رفت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.