یکی از اعضای خانواده فریبا پژوه، روزنامه نگاری که چهارشنبه ۱۹ تیرماه توسط ماموران امنیتی دستگیر شد گفت:« دلیل دستگیری فریبا مشخص نیست. ماموران وقتی او را برده اند چیزی نگفته اند. خودش هم در تماس تلفنی که به ما داشت گفت از دلیل دستگیرش خبر ندارد. من واقعا نمی دانم او چه کار کرده است. فقط می دانم او در چارچوب قوانین هیچ کار خلافی نکرده است. او خیلی محافظه کار بود واقعا متوجه نمی شویم او برای چه دستگیر شده است.»

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران؛ فریبا پژوه، روزنامه‌نگار روزنامه های اصلاح طلب پیش از این در جریان انتخابات ریاست جمهوری ایران سال ۱۳۸۸ بازداشت و پس از صد و بیست و چهار روز حبس، با سپردن پنجاه میلیون تومان وثیقه از زندان اوین آزاد شد. این روزنامه‌نگار در دادگاه بدوی به یک سال حبس تعزیری محکوم شده بود که این حکم در شعبه ۵۴ دادگاه تجدید نظر استان تهران به مدت پنج سال به حالت تعلیق در آمد. این روزنامه نگار در مدت های اخیر با هیچ رسانه ای همکاری نداشت.

این عضو خانواده فریبا پژوه با اظهار اینکه ماموران قبل از بردن وی خانه اش را تفتیش کرده اند به کمپین گفت:« صبح دیروز یک مامور زن و سه مامور مرد به منزل فریبا رفته اند. یک ساعتی خانه را تفتیش کرده اند و بعد لپ تاپ و لوازم شخصی دیگرش را و همین طور رسیور (دریافت کننده) ماهواره را با خود برده اند. هیچ هم نگفته اند که دلیل بازداشتش چیست فقط گفته اند که او زود بر می گردد.»

این عضو خانواده با اشاره به اینکه تا کنون دو مرتبه او تماس تلفنی داشته است، گفت:« از دیروز تا به حال دوبار با خانه تماس گرفته و گفت دیشب در انفرادی بوده اما گفت که شرایطش خوب است و صدایش هم خوب بود. همین ما را آرام کرد. فریبا به ما می گفت نگران نباشیم اما مگر می شود نگران نبود.»

او همچنین با اشاره به اینکه پس از بازداشت فریباپژوه خانواده او به دادسرای اوین مراجعه کرده اند، گفت:« به دادسرا رفتیم اما جوابی نگرفتیم. فقط امیدوارم که به زودی فریبا برگردد چون واقعا کار خلافی نکرده است. امیدوارم این بار ماموران همان طور که موقع انتقالش گفته اند این بازداشت زیاد طول نمی کشد، سر حرف شان بمانند و آزادش کنند. خود فریبا هم در تماس تلفنی گفت به ما دادسرا نرویم چون به زودی آزاد می شود. به هرحال ما تا روز شنبه صبر خواهیم کرد اگر تا روز شنبه آزاد نشد آن وقت پیگیریم را شروع می کنیم.»

مقاله قبلیپرونده سازی جدید بازجویان وزارت اطلاعات علیه زندانی سیاسی محبوس در زندان بندرعباس..!
مقاله بعدیسرمربی تیم والیبال آلمان: شانسی برای پیروزی مقابل ایران نداریم..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.