مراسم گرامیداشت یکصدمین سالگرد پایان جنگ جهانی اول و بزرگداشت قربانیان آن روز سه شنبه، طی مراسمی در لندن پایتخت انگلیس برگزار شد.

این مراسم با حضور مقامات انگلیس و تحت تدابیر شدید امنیتی در برج لندن که قلعه ای تاریخی در سمت شمال رود تیمز است، اجرا گردید.

از نکات قابل توجه در این مراسم که با حضور کهنه سربازان ارتش انگلیس برگزار شد، مزین شدن اطراف این قلعه تاریخی در قالب یک طرح هنری، به 888 هزار و 246 شاخه شقایق سرامیکی به تعداد کشته شدگان انگلیسی و جامعه کشورهای مشترک المنافع در جنگ جهانی اول، است.

دست اندرکاران این مراسم یادبود عنوان کرده اند که پس از مدتی، گل های شقایق سرامیکی به کار رفته در این طرح هنری موسوم به “زمین و دریا به رنگ خون” به بهای 25 پوند به فروش گذاشته خواهند شد.

مراسم یادبود یکصدمین پایان سالگرد جنگ جهانی اول ( یازدهم نوامبر 1918 ) روز دوشنبه علاوه بر انگلیس، در بسیاری از کشورهای اروپایی ازجمله فرانسه برگزار شد.

به گزارش فرارو؛ در طول این جنگ که چهار سال به طول کشید (1914 تا 1918) ، در کل حدود 65 میلیون نفر بسیج شدند که از این عده، هشت و نیم میلیون نفر کشته شدند؛ در حدود 37 میلیون نفر آسیب دیدند، 19 میلیون و 700 هزار نظامی زخمی شدند و 7 میلیون و هفتصد هزار نفر مفقود شدند.

جنگ جهانی اول سراسر قاره اروپا، روسیه، منطقه خاورمیانه، بخش هایی از آفریقا، آمریکا و خاور دور را فراگرفت و بیش از 30 کشور از جمله ایران در آن درگیر شدند.

مقاله قبلیدایی: از حقم گذشتم
مقاله بعدیاقتباس جورج لوکاس از ویلیام شکسپیر
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.