گزارشگران بدون مرز “موج تازه سرکوب رسانه‌ها” در ایران را محکوم کرد. این سازمان در بیانیه‌ای گفت در چند هفته ‌اخیر پنج روزنامه‌نگار، “بهای سرکوب رسانه‌ها” در ایران را پرداخته‌اند.

گزارشگران بدون مرز احکام سنگین زندان برای این پنج روزنامه‌نگار، محمد مساعد، کوثر کریمی، بابک طهماسبی، امیرضا تیموری و امان‌محمد خجملی را محکوم کرده است.

این احکام کمتر دو ماه پس از گزارش جاوید رحمان صادر شده است؛ گزارش‌گر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ایران، در گزارشی از “تهدید و بازداشت و زندانی کردن کسانی که حق آزادی بیان را مسالمت‌آمیز ابراز می‌کنند” از جمله خبرنگاران، اظهار نگرانی کرده بود.

این گزارش همچنین از “خشونت بی‌سابقه در سرکوب” معترضان ناآرامی‌های آبان گدشته اظهار نگرانی کرده بود و نوشته بود برای اطلاع‌رسانی در باره این اعتراض‌ها، شیوع کرونا و انتخابات مجلس، خبرنگاران زیر فشارهای مختلف از جمله از طرف سپاه پاسداران قرار گرفتند.

این گزارش را دبیر کل سازمان ملل به مجمع عمومی فرستاده است. مجمع عمومی سازمان ملل با شرکت سران کشورها هفته دیگر آغاز می‌شود.

بی بی سی نوشت؛ ر رده‌بندی گزارش‌گران بدون مرز از آزادی رسانه‌ها در ۱۸۰ کشور دنیا در سال ۲۰۲۰، ایران در رده ۱۷۳ قرار دارد.

مقاله قبلیفریاد نرگس محمدی از زندان زنجان: در برابر احکام اعدام سکوت نکنیم
مقاله بعدیتعطیلی خط سوخت‌رسانی جمهوری اسلامی به ونزوئلا
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.