مقامات دفاعی آمریکا اعلام کردند، ناو هواپیمابر هسته‌ای “یو.اس.اس نیمیتز” و دیگر کشتی‌های متعلق به گروه‌ تهاجمی آن، عازم غرب به سوی دریای سرخ شده‌اند تا از حمله آمریکا به سوریه پشتیبانی کنند.

گروه تهاجمی ناو هواپیمابر نیمیتز که شامل چهار ناوشکن و یک رزم‌ ناو است، در حال حرکت به سوی غرب و دریای عرب است تا بتواند در صورت دستور، عملیات انجام دهد.

یک مقام آمریکایی در این باره گفت: “مساله مربوط به تقویت تجهیزات است تا اگر قابلیت‌های این گروه تهاجمی و حضور آن‌ها لازم بود آن‌ها را در دسترس داشته باشیم.”

یک مقام ‌دیگر آمریکایی نیز گفت: “ما تلاش می‌کنیم تا از میزان زمان مصرفی و مسافت بکاهیم تا بتوانیم در صورت نیاز در بیشترین حد ممکن ‌آماده باشیم.”

وی افزود: “تصمیمات در خصوص تعیین مواضع کشتی‌ها در دریای مدیترانه همچنان در حال بررسی است.”

به گزارش العربیه به نقل از رویترز، در چند روز گذشته نیروی دریایی آمریکا حضور خود را در شرق دریای مدیترانه دو برابر کرده و دو ناوشکن دیگر را به سه ناوشکن که به طور عادی در منطقه گشت می‌زنند، اضافه کرده است.

USS-Nimitz

این ناوشکن‌ها در مجموع حامل 200 موشک “تام‌ هاوک” هستند اما مقامات آمریکایی می‌گویند برای حمله محدود به سوریه نیمی از آن نیز کافی خواهد بود.

ناو هواپیمابر یو.اس.اس نیمیتز که پیشتر در دریای هند به حمایت از عملیات‌های نظامی آمریکا در افغانستان مشغول بود قرار بود با جایگزین شدنناو هواپیمابر هری اس ترومن از طریق مسیر شرقی و آسیا به بندر مختص به خود در واشنگتن بازگردد.

در این رابطه مقامات آمریکایی می گویند با توجه به شرایط سوریه تصمیم گرفته‌اند مسیر ناو نیمیتز را تغییر داده و ‌آن را از مسیر غرب به سوی دریای سرخ بفرستند.

بر اساس این گزارش نیروی دریایی آمریکا همچنین کشتی “یو.اس.اس سان آنتونیو” که یک کشتی آبی خاکی حامل 300 تفنگدار دریایی و تجهیزات ارتباطی گسترده است، برای پیوستن به پنج ناوشکن دیگر در شرق دریای مدیترانه فرستاده است.

کارشناسان می گویند تاخیر در حمله آمریکا به سوریه به برنامه‌ریزان نظامی زمان بیشتری می‌دهد تا مجددا ارزیابی کنند کدام کشتی‌ها و تسلیحات در منطقه نگاه داشته باشند و کدام یک از آن‌ها تعویض و یا خارج شوند.

مقاله قبلیاحتمال رای گیری مجدد درباره اقدام نظامی انگلیس علیه سوریه در پارلمان قوت گرفت
مقاله بعدیهر آنچه در برنامه دیشب ۹۰ گذشت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.