نخستین مناظره یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در حالی از رسانه ملی پخش شد که در تصویر پشت سر کاندیداهای انتخاباتی کوه فوجی یاما ژاپن به عنوان نماد ایران معرفی شده است نه کوه دماوند!

برنامه مناظره نامزدهای ریاست جمهوری که مدتی است از طریق رسانه ملی برای آشنایی بیشتر مردم با کاندیدای دوره یازدهم ریاست جمهوری اجرا می شود،به حدی برای ملت ایران مهم بوده و هست که کارگردان این برنامه اعلام کرده بود: طراحی برنامه ارائه شده بسیار زمان‌بر بوده و مسئولان سازمان صدا و سیما، کارشناسان حیطه روابط عمومی، روابط جمعی، برنامه‌سازان و تهیه‌کنندگان، با نظر مستقیم رییس سازمان صدا و سیما برنامه ای در خور ملت ایران را طراحی کرده اند.

به گزارش خبرنامه ملّی ایرانیان به نقل از آفتاب، آنها قصد داشتند صحنه پردازی این برنامه را به گونه ای طراحی کنند که در خود شان ایران، مسئولان و ملتش باشد به همین دلیل در پشت سر کاندیدای ریاست جمهوری و در نمایی رو به روی دوربین ها، نمایی از یک کوه و پرچم ایران را انتخاب کرده اند تا نشان دهنده اقتدار و افتخار ایران و ایرانیان باشد. اما کوهی که عکس آن پشت سر کاندیدا نمایش داده می شود، کوه فوجی یامای ژاپن است نه کوه دماوند!

تصویر کوه نمایش داده شده در برنامه مناظره انتخاباتی متعلق به ژاپن است
تصویر کوه نمایش داده شده در برنامه مناظره انتخاباتی متعلق به ژاپن است

بررسی دو عکس کوه دماوند در ایران و کوه فوجی یامای ژاپن نشان می دهد این دو کوه از نظر شکل فرم قله ها با یکدیگر متفاوت هستند به نحوی که قله کوه فوجی یاما دایره ای و قله دماوند دارای شیب تند است.

در این باره، جاسم غضبانپور، یکی از عکاسان با تجربه ایران به خبرنگار مهر گفت: عکسی که در بک گراند دکور مناظرات استفاده شده، صددرصد متعلق به کوه دماوند نیست و اگر یک درصد احتمال این باشد که دماوند است، آنقدر در آن دخل و تصرف شده که به کوه فوجی یامای ژاپن بیشتر شبیه است این درحالی است که هیچکس حق ندارد، سمبل ملی یک کشور را آنقدر تغییر دهد که شبیه به سمبل کشور دیگری شود.

وی پیشنهاد داد تا مخاطبان، کتاب عکس “دماوند” اثر “نصرالله کسرائیان” را ببینند چون عکسهای زیادی از کوه دماوند با زاویه های گوناگون در آن منتشر شده است بنابراین مخاطبان متوجه خواهند شد که هیچ کدام از این زاویه ها شبیه به عکس استفاده شده در برنامه مناظره های انتخاباتی نیست.

پیش از این متخصصان و فرهنگیان متعددی نسبت به اشتباه رسانه ملی در استفاده از کوه فوجی یاما به جای دماوند انتقاد کرده بودند آن چنان که یکی از این اعتراضات مربوط به برنامه فرهنگی “دو قدم مانده به صبح” بود که در تمام قسمتهای آن کوه فوجی یامای ژاپن به جای کوه دماوند نمایش داده می شد.

از این نوع اشتباه نه تنها در تلویزیون بلکه در جاهای دیگر نیز تکرار شده است به عنوان مثال عکس کوهی که در بیلبورد فرودگاه امام خمینی در زمان افتتاح این فرودگاه در جاده قم نصب شده بود نیز مربوط به کوه فوجی یاما بود نه دماوند.

مقاله قبلیانتخابات ریاست جمهوری در سطل‌های زباله تهران
مقاله بعدیاعلام حمایت مدیران و متصدیان صنعت نفت از محمد باقرقالیباف
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.