کیت بلانشت بازیگر موفق سینما برای اولین بار روی صندلی کارگردانی می‌نشیند.

 کیت بلانشت بازیگر مشهور با فیلمی به عنوان “شام” اولین تجربه کارگردانی اش را انجام می دهد.

این فیلم که در ژانر تریلر جای گرفته است بر مبنای رمانی از هرمان کوخ که در اروپا به کتابی پرفروش بدل شد، ساخته می شود.

فیلمنامه این فیلم را اورن موورمن با اقتباس از رمان پرمخاطبی که سال 2009 در هلند منتشر شد و سال پیش راهی آمریکا شد، نوشته است.

داستان این رمان در آمستردام می گذرد و ماجرای آن درباره دو برادر است که سعی دارند نخست وزیر هلند شوند اما پسرهای جوان آنها جرایمی را مرتکب شده اند که تاکنون ناگفته مانده است.

بلانشت که با بازی اخیرش در فیلم “یاسمن آبی” وودی آلن یکی از تحسین‌شده‌ترین بازیگران زن امسال بود، از مدیران هنری کمپانی تئاتر سیدنی است.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ورایتی، این بازیگر 44 ساله استرالیایی اولین بار در سال 1994 وارد سینما شد و با فیلم “مردی که گریست” در سال 2000 به شهرت رسید. “هوانورد”، “بابل” و “مورد عجیب بنجامین باتن” از جمله فیلم‌هایی هستند که او در آنها نقش آفرینی کرده است. او دو جایزه گلدن گلوب، دو جایزه بفتا و یک جایزه اسکار دریافت کرده است.

مقاله قبلیبریتانیا با فیلم جنایی “مترو مانیل” به اسکار رفت
مقاله بعدیاحمد جنتی: دختران چادری در دانشگاه خراب می‌شوند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.