پارلمان کانادا روز چهارشنبه  با تصویب یک لایحه در این پارلمان اعدام زندانیان سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ را جنایت علیه بشریت خوانده و آن را محکوم کرد.

به گزارش العربیه این پارلمان همچنین روز اول سپتامبر را “در بزرگداشت یاد آنهایی که در گورستان دسته‌جمعی خاوران و دیگر گورهای دسته جمعی ایران به خاک سپرده شده‌اند، روز همبستگی با زندانیان سیاسی ایران” اعلام کرد.

وزارت خارجه و وزرات امور شهروندی کانادا در بیانیه ای که روز گذشته منتشر شد، به “خانواده قربانیان  ایران که تنها گناهشان زیر سوال بردن آنچه این رژیم خشن انجام می‌دهد، بود” تسلیت گفته و با خانواده هزاران قربانی خشونت های حکومت جمهوری اسلامی پس از انقلاب تا کنون ابراز همدردی کرده اند.

دولت کانادا گفته است که “از کسانی که عزیزانشان هدف آزار و اذیت حاکمان فعلی و گذشته ایران قرار گرفته‌اند” پشتیبانی می کند.

کانادا با ستایش از همه کنش‌گران حقوق بشر که اسناد و مدارک خشونت در جمهوری اسلامی را جمع‌آوری و عرضه می‌کنند، گفته است که قربانیان اعدام‌های دست‌جمعی سال ۱۳۶۷، زهرا کاظمی و تمام ایرانیانی که به خاطر ایستادن در برابر “حکومتی خشن” با بازداشت و شکنجه و مرگ روبرو شده‌اند را فراموش نمی‌کند.

گفتنی است که کمپینی از فعالان، دانشگاهیان و حقوقدانان ایرانی- کانادایی طرح محکومیت اعدامهای تابستان 67 را به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد آن کشتار تهیه کرده و شماری از نمایندگان پارلمان کانادا آن را ارائه کردند.

حزب محافظه‌کار حاکم و احزاب مخالف آن در پارلمان کانادا این طرح را تائید کرده اند.

مقاله قبلیهمراه قالیباف با ضربات چاقو مضروب شد..
مقاله بعدیدیدگاههای نامزدهای انتخابات در دومین مناظره تلویزیونی آنها با موضوع “فرهنگ”!
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.