محمود احمدی‌نژاد در پیامی انتخاب حسن روحای به عنوان رئیس‌جمهور جدید  تبریک گفت که متن آن به شرح زیر است:

بسمه تعالی

اللهم عجل لولیک الفرج و العافیه و النصر و اجعلنا من خیر انصاره و اعوانه و المستشهدین بین یدیه

ملت عزیز و آرمانی ایران در طول تاریخ با باوری عمیق به دنبال استقرار حق و عدالت در جهان بوده است و در هر فراز، متناسب با شرایط و مقتضیات، تصمیمات سرنوشت ساز گرفته است.

رویداد مهم انتخابات بیست و چهارم خرداد نود و دو را به ملت شریف، مقام معظم رهبری و منتخب محترم ملت تبریک می گویم.

اینجانب همواره به ظرفیت های عظیم و بی پایان ملت ایران برای ایجاد تحول و تعالی عمیقاً باور داشته و معتقدم که توانمندیها و استعدادهای ذاتی و شگرف ملت ایران بسیار بالاتر و بیشتر از فرصت های پدید آمده بوده است. معتقدم با اعتماد و باور به ملت ایران و احترام به سلایق و علایق گوناگون می توان همه قله های افتخار را فتح کرد و کشور را در بالاترین سطح از رفاه و پیشرفت جهانی قرار داد و همه آروزها و آرمان ها را محقق کرد. امیدوارم با همبستگی و تلاش گسترده تر امید دستیابی به مطالبات تاریخی ایرانیان در رسیدن به جامعه سعادتمند و استقرار حکومت عدل جهانی روز به روز عمیق تر و بیشتر شود.

ضمن تبریک مجدد به جناب حجت الاسلام و المسلمین آقای حسن روحانی که مورد اعتماد اکثریت ملت قرار گرفته اند امیدوارم با قدرشناسی از عواطف و اعتماد ملت عزیز فرصت خدمتگزاری و تلاش برای استقرار عدالت و آبادانی کشور بیش از پیش مهیا گردد.

از همه علاقه مندان به سرافرازی ایران انتظار دارد که در تمام فرصت ها رییس جمهور و دولت منتخب را برای پیشبرد هر چه بهتر امور یاری رساند اینجانب و دولت خدمتگزار تا آخرین لحظات مسئولیت همچون روز اول به وظایف خود به طور جدی عمل خواهیم کرد.

از خداوند منان عزت، رفاه و سلامت همه مردم و همه ملت ها را در سایه عنایات امام عصر(عج) مسئلت دارم.

خادم ملت ایران

محمود احمدی نژاد

مقاله قبلیحدادعادل به حسن روحانی تبریک گفت
مقاله بعدیپیام تبریک قالیباف به رییس جمهور منتخب
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده