علت تصادف دو دستگاه اتوبوس در آزادراه قم – تهران که 18 شهریور امسال رخ داد و درپی آن 44 نفر از مسافران کشته و 39 نفر مجروح شدند، از سوی کمیسیون ایمنی راه‌ها اعلام شد.

 طبق اعلام کمیسیون ایمنی راه‌های کشور، علت این حادثه ناتوانی در کنترل وسیله نقلیه از جانب راننده اتوبوس شماره یک به علت بروز نقص فنی (دو پوست شدن و ترکیدن لاستیک) که منجر به تغییر مسیر و تجاوز کامل به چپ شده ، اعلام شده است.

در این تصادف ایجاد حریق در هر دو اتوبوس پس از برخورد و باز نشدن درهای اتوبوس‌ها و نبود امکان خروج اضطراری آسان باعث افزایش تلفات و مجروحان شده است.

کمیسیون ایمنی راه‌های کشور با هدف شفاف‌سازی، ایجاد دسترسی آزاد شهروندان به اطلاعات و دفاع از حقوق شهروندی، گزارش حادثه مرگبار تصادف دو دستگاه اتوبوس در آزادراه قم – تهران را اعلام کرده است.

این کمیسیون پس از انجام بررسی‌های دقیق و مبسوط کارشناسی در هفت کارگروه تخصصی و سه نشست کمیسیون جمع‌بندی نهایی گزارش را منتشر کرد.

کمیسیون ایمنی راه‌های کشور اعلام کرد: پیرو ابلاغ کمیسیون ایمنی کمیته‌های کارشناسی با برگزاری بیش از 25 جلسه اصلی و فرعی گزارش خود را ارائه کردند و جمع‌بندی گزارش‌ها دیروز – ششم آبان – به کمیسیون ایمنی راهها ارائه شد.

در گزارش نهایی کمیسیون ایمنی راه‌های کشور پیشنهاد شده که وزارت راه و شهرسازی نسبت به بازنگری در سرعت مجاز اتوبوس‌ها در آزادراه‌های کشور اقدام کند لذا مقرر شده کمیته‌ای با مشارکت دستگاه‌های ذیربط در سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای تشکیل شود و تصمیم‌گیری کند.

همچنین پیشنهاد شد فعالیت‌های ایمنی و برگزاری مستمر کمیسیون‌های ایمنی راه‌های استانی به صورت ماهانه و به طور ویژه در اولویت اقدامات استانداران قرار گیرد.

در این کمیسیون مقرر شد که بیمه مرکزی ایران در زمینه تحلیل سانحه از منظر بیمه، نحوه مشارکت در امر ارتقای ایمنی حمل و نقل و همکاری با دستگاه‌های مسئول گزارش لازم را به کمیسیون ارائه کند.

به گزارش ایسنا، گزارش کمیته‌های کارشناسی به همراه پیشنهادات برای بهبود امور در هفت محور تعیین شده توسط کمیسیون ایمنی راه‌ها، شامل نحوه اطلاع رسانی در حوادث مهم سوانح رانندگی، بررسی علل تصادف و رسیدگی به وضعیت لاستیک در کشور، بررسی وضعیت آموزش رانندگان و آموزش مسافران در زمان وقوع حوادث، ساماندهی نحوه بازرسی کنترل وضعیت ایمنی خودروهای حمل ونقل عمومی مسافری در جاده‌های کشور، تقویت وضعیت امداد و نجات، فوریت‌های پزشکی و ساماندهی سیستم اطفاء حریق در جاده‌های کشور، بررسی وضعیت ایمنی اتوبوس اسکانیا و بررسی وضعیت گاردریل‌ها در جاده‌ها می‌شود.

مقاله قبلیدور تازه مذاکرات ایران با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی آغاز شد
مقاله بعدیوضعیت اسف‌بار ۱۲۰ معلول ذهنی در دو سوله در شیراز
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.