دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، با صدور یک فرمان اجرایی‌ «وضعیت اضطراری ملی در مورد جمهوری اسلامی» را برای مدت یک سال دیگر تمدید کرد.

در بیانیه‌ای که روز پنجشنبه ۲۲ آبان توسط کاخ سفید منتشر شد، آمده است که با توجه به تهدید فزاینده امنیت ملی، سیاست خارجی، و اقتصادی که از سوی دولت جمهوری اسلامی متوجه ایالات متحده است، این وضعیت تمدید می‌شود.

به دنبال اشغال سفارت آمریکا در تهران و بحران گروگان‌گیری در ۱۴ نوامبر ۱۹۷۹ (۱۳ آبان ۱۳۵۸) جیمی کارتر، رئیس جمهوری وقت آمریکا، فرمان اجرایی شماره ۱۲۱۷۰ را برای اعلام وضعیت اضطراری ملی علیه جمهوری اسلامی امضا کرد. همچنین، بیل کلینتون فرمان اجرایی شماره ۱۲۹۵۷ را در تاریخ ۱۵ مارس ۱۹۹۵ علیه جمهوری اسلامی صادر کرد که این فرمان‌ها همواره توسط روسای جمهوری بعدی علیه رژیم جمهوری اسلامی تمدید شده‌اند.

صدای آمریکا نوشت؛ رؤسای جمهوری آمریکا فرمان وضعیت اضطراری ملی را علیه کشور یا گروه‌هایی صادر می‌کنند که تهدید غیرمعمول یا فوق‌العاده‌ای علیه امنیت ملی کشور محسوب می‌شوند. 

مقاله قبلیجنگنده های ناشناس بار دیگر شبه نظامیان جمهوری اسلامی در سوریه را هدف قرار دادند
مقاله بعدیمدس میکلسون جایگزین احتمالی جانی دپ در فیلم «هیولاهای شگفت‌انگیز»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.