ویل اسمیت و کوین هارت در بازسازی یک کمدی از سال ۱۹۸۷ در کنار هم دیده خواهند شد.

ویل اسمیت و کوین هارت در فیلم «هواپیماها، قطارها و اتومبیل‌ها» که بازسازی فیلمی به همین نام از سال ۱۹۸۷ است هم بازی خواهند بود و هر ۲ تهیه کنندگی فیلم را هم برعهده خواهند داشت.

فیلم اصلی را جان هیوز کارگردانی کرده بود و استیو مارتین و جان کندی فقید به عنوان یک زوج بازرگان ناسازگار در آن بازی کرده بودند و سعی داشتند تا خانه‌ای در شیکاگو بگیرند تا جشن شکرگزاری را با وجود همه گرفتاری‌های سفر در آنجا سر کنند.

بازسازی این فیلم برداشتی مدرن از آن است و اسمیت و هارت در نقش شخصیت‌هایی ظاهر می‌شوند که با وجود سفری پر از گرفتاری تلاش دارند تا خانه‌ای را برای عزیزان خود تهیه کنند.

هر یک از این ۲ ستاره با کمپانی تولید محصولات سینمایی خود به عنوان تهیه کننده نیز فعالیت دارد.

آشر کار نویسنده سریال «بروکلین ۹۹» فیلمنامه را می‌نویسد که نخستین فیلمنامه بلند سینمایی وی خواهد بود.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، جدیدترین فیلم ویل اسمیت «پسران بد برای یک عمر» بود. وی اکنون در حال تولید «پادشاه ریچارد» است که در آن در نقش پدر ونوس و سرنا ویلیامز ستارگان دنیای تنیس ظاهر می‌شود. هارت نیز با «جومانجی: سطح بعدی» دیده شد و درام «پدر» را به پایان برده که سونی قرار است آوریل ۲۰۲۱ اکران کند.

مقاله قبلیاعتراف تلخ وزیر بهداشت: گرفتار موج دوم کرونا شدیم
مقاله بعدیحملات هوایی اسرائیل مواضع حماس در غزه را هدف قرار داد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.