دفتر سخنگوی وزارت خارجه آمریکا اعلام کرده است که مایک پمپئو، وزیر خارجه ایالات متحده، روز دوشنبه در چهلمین سالگرد اشغال سفارت آمریکا در تهران، میزبان مراسمی در این وزارتخانه برای گرامیداشت خدمت و فداکاری گروگان‌های سابق خواهد بود.

در بیانیه‌ای که توسط این دفتر منتشر شده، آمده است: «این مراسم، شجاعتی که همه گروگان‌های سابق و خانواده‌های آنها در آن شرایط غیرقابل تصور نشان دادند را گرامی می‌دارد. ما مشتاق فرا رسیدن روزی هستیم که بتوانیم در شرایطی امن دیپلمات‌های آمریکا را به تهران بفرستیم. باعث تاسف است که این سالگرد به عنوان یادآور تاریخچه طولانی رفتار بدخواهانه رژیم جمهوری اسلامی و خطری که [جمهوری اسلامی] در طول ۴۰ سال گذشته متوجه ایالات متحده و جهان کرده است، برگزار می‌شود.»

این بیانیه می‌افزاید: «دولت ایالات متحده کماکان از رژیم ایران می خواهد همه شهروندان آمریکایی بازداشت شده و آنهایی که ناپدید شده‌اند، از جمله رابرت لوینسون، سیامک نمازی، ژیو وانگ، و دیگران را آزاد کند.»

بنا بر دفتر تاریخ‌نگاری وزارت خارجه ایالات متحده، ۴۰ سال پیش، در تاریخ ۴ نوامبر ۱۹۷۹، شماری از دانشجویان ستیزه‌جوی وابسته به دولت جمهوری اسلامی به سفارت آمریکا در تهران حمله کردند و بیش از ۵۰ آمریکایی، از کاردار گرفته تا پایین‌‌رتبه‌‌ترین کارکنان آن، را به اسارت گرفتند.

به دنبال اشغال سفارت آمریکا در تهران و بازداشت کارکنان آن، ایالات متحده در تاریخ ۷ آوریل ۱۹۸۰ روابط دیپلماتیک خود با دولت جمهوری اسلامی را قطع کرد. گروگان‌ها در نهایت در تاریخ ۲۰ ژانویه ۱۹۸۱ آزاد شدند؛ با این حال، روابط دیپلماتیک همچنان قطع ماند و در حال حاضر سوئیس حافظ منافع آمریکا در ایران است.

به گزارش صدای آمریکا؛ طبق بیانیه‌ای که گروه اتحاد علیه جمهوری اسلامی هسته‌ای منتشر کرده است، ۴۴۴ روزی که دیپلمات‌های آمریکایی به گروگان گرفته شده بودند «همچنان روابط امروز ایالات متحده و جمهوری اسلامی را شکل می‌دهد و معرف رژیم [جمهوری اسلامی] به جهان است؛ رژیمی که به گروگانگیری به عنوان یکی از ارکان راهبرد ژئوپولیتیک خود ادامه می‌دهد.»

مقاله قبلینیکلاس کیج راهی سرزمین عجایب می‌شود
مقاله بعدیمعترضین در بغداد و جنوب عراق دست به اعتصاب عمومی زدند و خواهان «سرنگونی رژیم» شدند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.