بنابه گزارشات رسیده وضعیت جسمی زندانی سیاسی دهه ۶۰ آقای اسدالله هادی روبه وخامت گذاشت و علیرغم توصیه پزشکان که وی با خطر جدی سکته مواجه است اما بعد از ساعتها تعلل به بیمارستان قلب تهران منتقل گردید.

روز یکشنبه ۴ اسفند ماه وضعیت جسمی زندانی سیاسی اسدالله هادی که در بند ۳۵۰ زندان اوین محبوس می باشد به وخامت گرایید و به حدی شدید بود و خطر مرگ او را تهدید می کرد که ابتدا او را به بیمارستان قلب تهران منتقل کردند ولی علیرغم تاکید پزشکان متخصص قلب مبنی بر بستری شدن در سی سی یو ولی زندانبانان به توصیه های پزشک توجه نکردند و با همان حالت به بند ۳۵۰ اوین بازگرداند.  

اما هنگامی که متوجه وخامت حال ایشان و در آستانه سکته قرار گرفتند وی شدند او را به بیمارستان قلب تهران منتقل کردند که پزشکان بلافاصله وی را به بخش سی، سی ، یو منتقل نمودند .

او درحال حاضر در شرایط بسیار حاد جسمی بسر می برد و در بیمارستان قلب تهران بستری است. یکی از شیوه های ضدبشری بازجویان وزارت اطلاعات زندانی سیاسی را در حالت عدم درمان نگهداری می کنند تا اینکه به حالت غیر قابل برگشت برسد سپس او را به بیمارستان منتقل می کنند تا عواقب بعدی آن دامنگیر آنها نشود.

زندانی سیاسی اسدالله هادی ابتدا در سال ۸۸ دستگیر و با وثیقه سنگین بطور موقت از زندان آزاد شد ولی بعد از مدتی دردادگاه های که قاضی آنها توسط وزارت اطلاعات تعیین می شود مورد محاکمه قرار گرفت و به ۴ سال زندان محکوم شد او به دلیل هواداری از سازمان مجاهدین خلق  محکوم به زندان شده است.

زندانیان سیاسی اسدالله هادی از زندانیان سیاسی دهه ۶۰ می باشد و بیش از ۷ سال در زندان بود و از بازماندگان و شاهدان قتل عام سال ۶۷ می باشد.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، عدم درمان و زندانیان سیاسی تا رسیدن به نقطه غیر قابل برگشت توسط بازجویان وزارت اطلاعات را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجا ع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای و سایر آخوندهای همدست وی به دادگاه کیفری بین المللی است

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۵ اسفند ۹۲ برابر با ۲۴ فوریه ۲۰۱۴

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیمحاکمه مجدد ۲ تن ازخانواده های زندانی سیاسی دهه ۶۰
مقاله بعدیاعتصاب ملاقات دراویش بند ۳۵۰ در اعتراض به عدم انتقال افشین کرم‌پور به بیمارستان
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده