فیلم بعدی جرج کلونی که نسخه‌ای اقتباسی از داستان جی‌آر مورینگر درباره بزرگ شدن است احتمالاً با بازی بن افلک ساخته می‌شود.

این فیلم اقتباسی با عنوان «بار تندر: یک خاطره» برای آمازون استودیوز ساخته می‌شود.

افلک و کلونی با همدیگر به عنوان تهیه‌کنندگان «آرگو» همکاری کرده بودند.

کلونی و هسلاو شریک او به عنوان تهیه کنندگان این فیلم در کمپانی «اسموک‌هاوس پیکچرز» همکاری می‌کنند.

در ماه جولای اعلام شد که این پروژه وارد مرحله تولید شده است.

ویلیام موناهان که برنده جایزه اسکار برای بهترین فیلمنامه اقتباسی برای «مردگان» شده بود فیلمنامه این فیلم را می‌نویسد.

کتاب مورینگر که سال ۲۰۰۵ منتشر شد در مورد نویسنده‌ای است که وقتی کودک بود به دنبال یک نفر می‌گشت تا جانشین پدرش شود. پدر او یک دی‌جی اهل نیویورک بود که پیش از اینکه پسرش زبان باز کند، ناپدید شد. وقتی پسر نتوانست ردپایی از پدرش در رادیو پیدا کند، در یک کافه با «عمو چارلی» آشنا می‌شود و دوستان جدیدی از طریق او پیدا می‌کند که با آنها می‌تواند درباره چیزهایی که برایش جالب هستند، صحبت کند.

کلونی پس از کارگردانی «سابربیکن» در سال ۲۰۱۷ به سراغ این فیلم رفته است. وی سازنده فیلم‌های دیگری هم بوده که «اعترافات یک ذهن خطرناک»، «شب خوش و موفق باشی»، «کلاه چرمی‌ها»، «نیمه ماه مارس» و «مردان آثار یادبود» را دربرمی‌گیرد. او کارگردانی فیلم پساآخرالزمانی «آسمان نیمه شب» را هم انجام داده که هنوز اکران نشده است. وی کارگردان و تهیه کننده چند قسمت از سریال «تبصره ۲۲» هم بود.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، افلک پس از طی کردن دوران ترک الکل، اوایل سال با درام ورزشی «راه برگشت» دیده شد. تابستان امسال نیز اندی موسکیتی کارگردان اعلام کرد وی بار دیگر در نقش بتمن در فیلم «فلش» ظاهر می‌شود. وی همچنین تریلر «دیپ واتر» و درام ریدلی اسکات با عنوان «آخرین دوئل» را در دست اکران دارد. او همچنین نویسندگی و کارگردانی فیلمی با اقتباس از «خداحافظی بزرگ: محله چینی‌ها و سال‌های پایانی هالیوود» را بر عهده گرفته است.

بن افلک در ۱۵ اوت ۱۹۷۲ در برکلی، کالیفرنیا به دنیا آمد اما در شهر کمبریج، ماساچوست بزرگ شد. وی برادر بزرگتر کیسی افلک بازیگر سینما است. همچنین سامر فینیکس همسر برادر اوست.

در سن ۱۴ سالگی به او پیشنهاد بازی در یک سریال تلویزیونی با عنوان «سفر دریایی با میمی» داده شد. بن با دوست قدیمی‌اش مت دیمون به کلاس تئاتر می‌رفت و در چند فیلم نیز با هم بازی کردند. به این ترتیب او استعداد بازیگری خود را از همان دوران کودکی به همگان نشان داد.

سال‌های نوجوانی بن با بازی در فیلم‌هایی چون «دستان غریبه» (۱۹۸۷) و «سفر دریایی میمی» سپری شد. اولین و بزرگترین نقشی که بن در آن بازی کرد فیلم «مات و مبهوت» در سال ۱۹۹۳ بود. بن افلک، در سال ۲۰۰۶ در فیلم سرزمین هالیوود توجه بسیاری از مخاطبان سینما را به خود جلب کرد و با بازی در فیلم پرل هاربر به شهرت رسید.

بن افلک در سال ۲۰۱۳ به دلیل کارگردانی فیلم آرگو برنده جایزه معتبر گلدن گلوب گردید. آرگو ساخته بن افلک موفق شد جایزه بهترین فیلم آکادمی اسکار ۲۰۱۳ را نیز کسب کند. بن در فیلم بتمن در برابر سوپرمن: طلوع عدالت، در نقش بتمن مقابل سوپرمن با بازی هنری کویل (بازیگر سوپرمن در مرد فولادی) قرار گرفت. تولید این فیلم سال ۲۰۱۴ آغاز شد و در تابستان سال ۲۰۱۵ اکران شد. 

زک اسنایدر کارگردان و کریستوفر نولان تهیه‌کننده فیلم سوپرمن: مرد فولادی بودند. پیش‌تر احتمال می‌رفت که نقش بتمن را در این فیلم کریستین بیل بازیگر انگلیسی عهده‌دار شود که در سه فیلم آخر بتمن، نقاب این قهرمان افسانه‌ای را روی صورت گذاشته بود.

مقاله قبلیارسلان رضایی ادمین کانال خرافات کده توسط مزدوران جمهوی اسلامی به قتل رسید
مقاله بعدیآماده‌باش کامل ارتش آمریکا در واکنش به هر گونه حمله احتمالی جمهوری اسلامی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.