فیلم “منگلهورن” به کارگردانی دیوید گوردون گرین اکنون با تکمیل گروه بازیگرانش به مراحل تولید نزدیک‌تر می شود.

در جشنواره فیلم تورنتو اعلام شد که نقش اول زن فیلم “منگلهورن” به هالی هانتر رسیده است. هانتر در این فیلم در برابر آل پاچینو ایفای نقش می کند. آل پاچینو در نقش مردی ظاهر می شود که با داشتن پیشینه‌ای جنایی، زندگی جدیدی برای خود رقم زده است.

کریس مسینا و هارمونی کورین دیگر بازیگرانی هستند که برای حضور در این فیلم انتخاب شده اند. کمپانی ورلدویو انتزتینمت برای دومین‌بار کارگردانی دیوید گوردون گرین را تجربه می‌کند. این کارگردان پیش از این فیلم “جو” با بازی نیکلاس کیج را برای این کمپانی ساخته است.

به گزارش سینما خبر به نقل از هالیوود ریپورتر، فیلمنامه فیلم “منگلهورن” نوشته پل لوگان است و بر مبنای داستانی که طرح آن توسط گرین و لوگان ریخته شد، نوشته شده است.

کمپانی ورلدویو سازنده فیلم آتم اگویان با عنوان “گره شیطان” با بازی کالین فرث نیز هست که برای اولین بار در جشنواره فیلم تورنتو نمایش داده شد.

فیلم “منگلهورن” داستان زندگی ای.جی.منگلهورن یک فرد کم ارزش در یک شهر کوچک است که گذشته اش با یک ماجرای جنایی سیاه گره خورده است. او که گذشته را از دست داده یک قفلساز است. شغل او نماد مردی است که تلاش می کند کلیدی جدید پیدا کند که زندگی اش را دوباره شکل دهد.

مقاله قبلیبرای اولین بار یک زن کدخدا شد
مقاله بعدیدنیرو نگران جان خانواده‌اش است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.