نیکول کیدمن بازیگر استرالیایی و برنده جایزه اسکار در اقتباس سینمایی از رمان “بانوی ساکت” بازی خواهد کرد.

 نیکول کیدمن بازیگر 46 ساله استرالیایی قصد دارد در اقتباسی از رمان پرفروش “بانوی ساکت” نقش‌آفرینی کند. تهیه‌کننده این فیلم کمپانی “بلوسوم” متعلق به خود نیکول کیدمن است.

رمان “بانوی ساکت” نوشته ای.اس.ای هریسون نویسنده و روان درمانگر کانادایی است. داستان رمان درباره زوجی است که 20 سال زندگی مشترک آنها دچار تحولاتی می‌شود؛ زمانی که “جودی” (شخصیت زن قهرمان داستان) متوجه می‌شود همسرش به او خیانت می‌کند.

داستان این کتاب درباره زوجی به نام جودی و تاد است. آن‌ها در یک خانه زیبا در شیکاگو زندگی می‌کنند. جودی روان شناسی نیمه وقت است که در خانه کار می کند و تاد هم یک متخصص بازسازی و توسعه دهنده است که به اندازه ای پول در می‌آورد که می تواند برایشان یک زندگی راحت و فراوان را به ارمغان بیاورد. آن‌ها بیست سال است که با یکدیگر زندگی می کنند و زندگی شان تبدیل به یک امر راضی کننده و ثابت احساسات و انتظارات متقابل شده است.

آن ها کودکی ندارند بنابراین به اندازه کافی زمان دارند تا به انجام هرچیزی که نظرشان را جلب می‌کند بپردازند. جودی عاشق بازی کردن نقش زن کامل خانه دار است که از تاد مراقبت می‌کند و تاد هم از این موضوع راضی است. به نظر می‌رسد که زندگی این دو در توازن کامل قرار داشته باشد.

البته، همینطور که داستان کتاب جلوتر می رود و به صورت تناوبی از نقطه نظر هر شخصیت داستان را بیان می کند، این توازن شکسته می‌شود و این رابطه به یک فاجعه تبدیل می شود. کتاب “زن ساکت” تابستان گذشته تبدیل به یکی از پرفروش‌ها شد و بسیاری آن را با “دختر گمشده” مقایسه کردند، اما درگذشت خود هریسون قبل از انتشار کتاب، کمی این ماجرا را تراژیک نیز کرد.

“بانوی ساکت” دومین تجربه نیکو کیدمن به عنوان تهیه‌کننده و بازیگر خواهد بود. اولین بار نیکول کیدمن در سال 2010 تهیه کننده و بازیگر فیلم سینمایی “لانه خرگوش” بود که برای این فیلم نامزد دریافت جایزه اسکار شد.

“بانوی ساکت” نام رمانی است نوشته ای.اس.ای هریسون که تابستان امسال منتشر شد و نه تنها فروش بالایی داشت بلکه منتقدان نیز استقبال زیادی از آن کردند.

کارگردان و نویسنده “بانوی ساکت” هنوز انتخاب نشده است.

فیلم بعدی کیدمن “مرد راه آهن” است که همزمان با کریسمس اکران می شود. فیلم “گریس موناکو” نیز قرار است در تاریخی نامشخص در سال 2014 اکران ‌شود. این بازیگر استرالیایی همچنین قرار است نقش گرترود بل را در فیلم “ملکه صحرا”ی ورنر هرتسوگ بازی کند.

به گزارش  مهر به نقل از ددلاین،فیلم “گریس موناکو” به دلیل این که در سال 2013 اکران نمی‌شود، موجب شد تا این بازیگر مشهور از رسیدن به اسکار باز بماند. هر چند برخی اعتراض خاندان سلطنتی موناکو را به درست نبودن قصه بیان شده در فیلم و عدم انطباق آن با داستان زندگی گریس کلی ملکه موناکو و بازیگر پیشین هالیوود ذکر کردند، اما تهیه کننده اعلام کرد این فیلم را زمانی اکران می‌کند که مطمئن باشد بیشترین بازدیدکننده را خواهد داشت.

مقاله قبلیبه شريعت مداران: … و از اين پس، نه شريعت، كه زمان آن “حقيقت” است
مقاله بعدیتارانتینو: بتمن اصلا شخصیت جالبی نیست
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.